بالۋان شولاقتىڭ «قورقۋى» تۋرالى ەل اۋزىنداعى اڭگىمە
- كيەلى شۋ توپىراعىندا كىندىك قانى تامعان نۇرماعانبەت (بالۋان شولاقتىڭ ازان شاقىرىپ قويعان اتى) كوكشە وڭىرىنەن سامبەت اۋىلىنداعى اعايىندارىنا ات ارىلتىپ كەلىپ تۇرۋدى ۇمىتپاپتى.
ەرتەرەكتە ىرگەلەس جاتقان كورشىلەس رۋدىڭ ءبىر جىگىتىن سامبەت اۋىلىنىڭ تەنتەك-ەسەرسوقتارى وڭدىرماي ساباپ تاستاپتى. تاياق جەگەن جىگىتتىڭ ون-ون بەس جەرلەس اعايىندارى اتقا قونىپ، كۇتپەگەن جەردەن اتويلاپ سامبەت اۋىلىنا باسىپ كىرىپ، كوپشىلىگىن تاياققا جىعادى. سول ساتتە اعايىندارىنا قىدىرىپ كەلگەن بالۋان شولاق جاسىرىنىپ تىعىلىپ قالىپتى. كەك الۋشىلار ماقساتتارىنا جەتىپ، ابىر-سابىر باسىلعان سوڭ تۋىستارىنىڭ ءبىرى:
«- بالۋان اعا-اۋ، مۇنىڭىز قالاي؟ ونشاقتى بوزوكپە جىگىتتەن قورقىپ بۇعىپ قالعانىڭىز نە؟ - دەپتى. سوندا بالۋان شولاق: - مەن ولاردان سەسكەنگەن جوقپىن، ءوز كۇشىمنەن قورىقتىم. جاسىرىنباعاندا»كوزدەر«نە قان تولعان جىگىتتەر ماعان دا قول كوتەرەتىن ەدى. ال مەنىڭ اشۋىم قوزسا، دۇلەي كۇشپەن ولاردىڭ ەكى-ۇشەۋىن ءولتىرىپ قويۋىم عاجاپ ەمەس ەدى. قايعىلى وقيعا بولسا، داۋ-داماي، ايتىس-تارتىس باستالىپ، قۇن تولەپ اۋرە-سارساڭعا تۇسەتىن ەدىك قوي. مۇنداي كەلەڭسىزدىك بولسا، ماعان رەنجىمەگەندە كىمگە كىنا ارتار ەدىڭدەر، - دەپتى جارىقتىق بالۋان اتامىز،» - دەگەندى ەستىپ، تاڭ-تاماشا قالعانمىن.
ءيا، قۇدايدىڭ تۋمىسىنان جاراتقان تاڭعاجايىپ بالۋاندىعى مەن سال-سەرىلىگىنىڭ ارقاسىندا نۇرماعانبەت اتامىزدىڭ اتاق-داڭقى الاشقا كەڭىنەن ءمالىم. سونداي-اق بالۋان شولاقتىڭ تۇلا بويىندا كوپشىلىك بىلە بەرمەيتىندەي دارحان جۇرەكتى مارتتىگى دە جەتەرلىكتەي بولعان ەكەن.
ماكەن ۋاقتەگى، تولە بي اۋىلى، شۋ اۋدانى، جامبىل وبلىسى.
دەرەككوز: «جاس الاش» گازەتى
