جارقىن التاي. تاۋەلسىزدىككە تاعىزىم
وسى ەل، وسى جەر دەپ قانىن توككەن،
بابامنىڭ قايتارىلعان قۇنى بۇگىن !
ارماندار ەسىك اشىپ ايقارا الدان،
قان جۇگىردى تامىرعا بالتالانعان .
شاڭىراعى شايقالعان اق وردانىڭ،
ءدال بۇگىن وشكەن وتى قايتا جانعان .
ءدال بۇگىن شاتتىق ءانىن شىرقاعان كۇن،
اق تىلەك، اق باتالار بۇرقاعان كۇن .
ءدال بۇگىن ءوز پاتشامىز تاققا وتىرىپ،
ءوز اعام كەپ باسىمنان سيپاعان كۇن !
حوش ايتىپ ەسىرىككە ەزىلگەن كۇن،
ەركىندىكتى ەڭ العاش سەزىنگەن كۇن .
عاسىرلاپ قان ساۋلاعان قارا كوزدەن،
قۋانىشتىڭ مونشاعى توگىلگەن كۇن .
سەيىلىپ ويدان كۇدىك، سانادان مۇڭ،
توگىلىپ قادامنان گۇل، عالامنان نۇر .
ۇلى دالا جاڭعىرىپ ءان ۇرانمەن،
كوك تۋىم كوككە بارىپ قادالعان كۇن .
وسى كۇن دەپ باتىرلار ۇرانداعان،
وسى كۇندى تىلەگەن ءبىر اللادان .
ميلليونداپ قىرىلعان مۇڭلىقتاردىڭ،
ءدال بۇگىن ارۋاعى ءبىر اۋناعان .
ورنىنا كەپ ويسىراپ جوعالعانى،
ورىندالعان كۇن بۇگىن - ءولى ارمانى .
جاعالاستى، جان بەردى تالاي بوزداق،
امال نە وسى كۇندى كورە المادى ....
ەلدەر بار جەلكەلەۋدەن كوز اشپاعان،
جوق مۇلدە قان توگىستەر تولاستاعان .
بولعانىنا شۇكىر دە، بارشا قازاق !
ءوز جەرىڭ، ءوز اسپانىڭ، ءوز استاناڭ !
اللا بەردى بىزگە دە كەڭ نەسىبە،
ۇرپاقتى ءوز بەسىگى تەربەتۋدە .
ەگەمەندىك دەگەنىڭ -ەڭ ۇلكەن سىي،
ساناۋلى ەلگە بۇيىرعان جەر بەتىندە .
قىرقىسساڭ سەن ولەسىڭ، ءشايتان ولمەس،
بولىنبە، جۇزگە، رۋعا ، تايپاعا ەندى ەش !
ورنىندا بار وڭالار دەگەنمەن،
ەگەمەندىك بىزگە ەندى قايتا كەلمەس .
بىرىگەيىك الاشتىڭ ارمانى ءۇشىن ،
سۇيىنەيىك وشكەنى جانعانى ءۇشىن .
قۇداي ءوزى سيلاعان كوك بايراققا ،
سولاردىڭ قانمەن تەرى تامعانى شىن .
كەلمەگەن بىزگە وڭاي بۇل باقىتتار،
ەركىندىكتە ەسەپسىز تۇنعان قۇت بار .
ءبىز ءۇشىن تاۋەلسىزدىك قايتا تۋعان،
ءاليحان، احمەت پەن مىرجاقىپتار .
ەل بولامىز تەڭ جىلاپ تەڭ كۇلەتىن،
تەڭگە ەمەس تەڭدىك بۇرسا ەلدىڭ ەسىن .
كوك بايراق بوراتتاردىڭ قوڭىندا ەمەس،
جۇرەكتەردىڭ تورىندە جەلبىرەيتىن .
اللادان قايسى پەندە قاشىپ وتپەك؟
تىلەيىك تەك تىنىشتىق ءناسىپ ەت دەپ .
ايىرىلساق وسى ۇلى نيعىمەتتەن،
ومىردە ودان وتكەن قاسىرەت جوق !!
جارقىن التاي
