قونايەۆتى ۇيالتقان جاعداي
سويتسەك، اعاش ۇيگە ءبىز كەلگەنشە دەيىن ۋاقىتىندا وبلىستى، اۋداندى باسقارعان، كوشەلى ءسوز ايتا الاتىن، ەلگە سىيلى، وراق اۋىز، وت ءتىلدى اقساقال، قاراساقالداردى جايعاستىرىپتى. ديمەكەڭ باستاعان توپ، قاريالارعا كورگەن جەردە، قوس قولداپ سالەم بەرىپ، قاۋقىلداسىپ، اماندىق- ساۋلىق سۇراسىپ داستارحان باسىنا جايعاستى.
ادەتتە مەنى ديمەكەڭنىڭ وسىنداي كوپشىلىك جەردە، يەك قاعىپ، ءدال قاسىنا وتىرعىزىپ الاتىن ادەتى بار. سول داعدىسىنا سالىپ، مويىنىن سوزىپ، جان- جاعىنا كوز جۇگىرتىپ:
- سەرىكجان، جانىما جايعاس، - دەگەسىن وزگەلەرى سىرىلىپ، ءدال جانىنان ءبىر ورىندى ماعان بوساتتى. كوپ ۇزاماي ديمەكەڭدى شەتىنەن ماقتاپ، ماداقتاۋ جونىنەن اقساقالدار اراسىندا جارىسءسوز باستالدى دا كەتتى. ءبىر قاريا:
- وسى ديماش بولماسا، قاپشاعايعا گرەس سالىنار ما ەدى؟! قازىر قانداي قالا بولدى، - دەپ بيپازداي ايتىپ، ماقتاي جونەلدى. ەندى ءبىرى:
- تۇركىمەندەردىڭ ەنشىسىنە كەتىپ بارا جاتقان ماڭعىستاۋ وبلىسىن الىپ قالعان قونايەۆ. مۇناي يگەرۋگە قازاقتاردى ماشىقتاندىرعان مىنا وتىرعان قونايەۆ ، - دەپ جاتا كەلىپ ماقتادى دەيدى. تاعى ءبىرى ورنىنان قالشىلداي تۇرىپ: - قاجەت دەسەڭدەر بۇل ديماش، قازاقتىڭ ءتىرى جۇرگەن مۇحاممەد پايعامبارى عوي، - دەپ جۇرتتان اسىرىپ ايتتى دەيدى.
وسى ساتتە ديمەكەڭ، اقىرىن ماعان بۇرىلىپ، ءجاي عانا سىبىرلاي سويلەپ:
- سەرىكجان، بەتىمنىڭ ۇشى مەن قۇلاعىمنىڭ ۇشىنا قاراشى، نە وزگەرىس بايقادىڭ؟، - دەگەن ەكەن. ءبىر ءسات «وسىنى نەگە ايتتى ەكەن؟ - دەپ ءبىرىنشى حاتشىنىڭ بەتى مەن قۇلاعىنا باجايلاپ قاراسام، قىزارىپ كەتىپتى. شامالى ۋاقىت وتكەسىن ديمەكەڭ:
- نە بايقادىڭ سەرىكجان؟، - دەپ قايتا سۇرادى.
- بەتىڭىز دە، قۇلاعىڭىزدا قىزىرىپ كەتىپتى، دىنمۇحامەد احمەت ۇلى، - دەپ ايتىپ اۋىزىمدى جاۋىپ ۇلگەرمەي، اقىرىن عانا قارسى جاۋاپ قاتتى.
- قىزارسا، وندا ازىرگە مەنەن ۇيات كەتپەگەن ەكەن عوي، - دەپ تومەن قارادى دەيدى...
جازۋشى- جۋرناليست سەرىك ءابدىرايىم ۇلىنىڭ ەستەلىكتەرىنەن ءۇزىندى
ىقشامداعان نۇرلان قازي ۇلى
hikaia.kz
