ون ساۋساعىنان دا ايىرىلعان قىزىلوردالىق تىگىن تىگىپ، اۋ توقىپ ءجۇر - فوتو
جاسى قىرىقتان اسقان وڭداشباي تىگىن تىگۋدى جاستايىنان ۇيرەنگەن ەدى. اسىرەسە، ول قۇلاقشىن، تىماق تىگۋدىڭ حاس شەبەرى. باس كيىم مەن كيىمگە تاپسىرىس بەرىپ، تىكتىرەتىندەر دە كوبەيگەن بولاتىن. وسىنداي كۇندەردىڭ بىرىندە، قاڭتاردىڭ قاقاعان ايازىندا وڭداشباي دالادا مال باعىپ ءجۇرىپ اتىنان قالىڭ قارعا وڭباي قۇلايدى. اياز جايلاپ، ۇسكىرىك ەسكەن سول كۇنى ساۋساقتارىن ۇسىك شالادى دەپ حابارلايدى Baq.kz.
«تاعدىردىڭ جازۋى وسىلاي بولار، ەكى قولداعى ون ساۋساق ءۇسىپ قالعاسىن دارىگەرلەردىڭ كەسىپ تاستاۋىنا تۋرا كەلدى. باسىندا قاتتى قينالدىم. ون ەكى مۇشەڭنىڭ ساۋ بولعانىنا جەتپەيدى عوي، تىرلىك ىستەۋدەن قالدىم. ءبىراق بۇل سىناق. وعان توتەپ بەرۋ كەرەك بولدى»، - دەيدى وڭداشباي.
وتەمىستى قينالعان ساتتەرىندە جارى قيعاش ومىردەن باز كەشتىرمەي، كومەك كورسەتىپ، جىگەرىن جانىدى.
«العاشىندا قولىنىڭ، ياعني ساۋساقتارىنىڭ شولاقتىعىنا قۋىستانىپ، كوپشىلىك جەرگە بارۋدى قويعان. وتاعاسى كەلە-كەلە وڭالا باستادى. قايراتتى، ەڭبەكقور ازامات قوي. ءار ىسكە يكەمى بار. ونىڭ ۇستىنە، ءتورت ۇلدىڭ اكەسى قول قۋسىرىپ قاراپ وتىرعاندى قۇپ كورمەي، ەسكى كاسىبىنە قايتا ورالدى»، - دەيدى جارى قيعاش.
تىگىن ماشيناسىن قايتا قولعا العان وڭداشباي قۇلاقشىننان وزگە كورپە، پەردە، ماساحانا سەكىلدى دۇنيەلەر تىگەدى. سونىمەن قاتار، «سەگىز قىرلى، ءبىر سىرلى» جىگىت اۋ توقيدى. باقشاسىن ءوسىرىپ، ءونىمىن دە ساتادى. قوراسىنداعى ازىن- اۋلاق مالىن باعىپ، بالالارىنىڭ اۋىزىن اققا تيگىزىپ وتىرعان جايى بار. اقىنجاندى ازامات ەسكى قويىن داپتەرىن اكەلىپ، ءوزى شىعارعان جىر جولدارىن دا وقىپ بەردى.
«مىنا كۇيىمە تۇسپەي تۇرعاندا ءان ايتىپ، دومبىرا شەرتەتىن ەدىم. ال قازىر كوس ىشەكتى قارا دومبىرانى تارتا المايمىن. شۇكىرلىك ەتەمىن. ەڭبەككە جارامدىمىن. «قولى قيمىلداعاننىڭ، اۋىزى قيمىلدايدى» دەمەي مە، تاباندىلىقپەن تىرلىك ەتسەڭ، اس تا تابىلادى. مەن قولىمنان كەلگەنىنشە جۇمىس ىستەپ جاتىرمىن. ساۋساقسىز قيىن، دەگەنمەن «ارەكەتكە - بەرەكەت»، ابدەن ماشىقتانىپ كەتتىم. ەندىگى ارمانىم - مەملەكەت تاراپىنان قارجىلاي قولداۋ بولسا، كاسىبىمدى ودان ءارى جانداندىرار ەدىم. بالالارىم دا ەرجەتىپ كەلەدى. ولاردى دا كاسىپكە باۋلىپ، ءوز كۇنىن ءوزى كورۋگە ۇيرەتكىم كەلەدى»، - دەيدى وڭداشباي وتەمىس.
