انتون چەحوۆ ايەلىمەن ۇستاستى - ورىس كلاسسيكاسىنان ءتارجىمالار
ي. بۋنين.
ودان كوز جازىپ، قاتتى وكىنىپ قالا بەردىك. ءاربىر ءسوزى، قاراعانى، جىميعانى، قيمىلى، ءجۇرىس- تۇرىسى عاجاپ اسەم جاراتىلىستى اقسۇيەك جان ەكەنىن تانىتاتىن ەدى.
ا. كۋپرين.
انتون چەحوۆ ايەلىمەن ۇستاستى
(بولعان ءجايت)
- ءوي، قۇرىپ قالسىن- اي! قىزمەتتەن ۇيگە يتتەي بوپ ۇلىپ، ۇزدىگىپ كەلگەنىڭدە نە تاماق بەرەتىنىن ايتساڭشى! ونىسىنا رەنجىپ تە ۇلگىرمەيسىڭ! قاباق شىتا بەرە ەستيتىنىم - شاق- شاق داۋىس، كورەتىنىم - ەبىل- سەبىل كوزجاسى! ۇيلەنگەنشە ءۇيتىلىپ ولسەم ەدى!
كۇيەۋى وسىلاي دەپ كۇڭىرەنىپ، قاسىعىن تالەڭكەگە تارس ەتكىزىپ تاستاي سالدى دا، اتقىپ جونەلىپ، ەسىكتى قاق بولەردەي قاتتى جاپتى. ايەلى قولسۇرتكىشپەن بەتىن باسا باقىرىپ، ول دا شىعا جونەلدى. تۇسكى اس ءتامام بولدى.
كۇيەۋى كابينەتىنە بارىپ ديۆانعا ەتبەتىنەن ءتۇستى دە، بەتىن جاستىققا باستى. «قاي سايتان ءتۇرتىپ ۇيلەندىم ەكەن؟! - دەدى ول ىشتەي. - ءۇي بولۋ «جاقسى- اق»، ايتار جوق. كەشە عانا ۇيلەنىپ، بۇگىن، مىنە، اتىلىپ ولگىم كەلىپ جاتىر!».
شيرەك ساعات وتكەندە ەسىكتىڭ ارعى جاعىنان اياق باسىس ەستىلدى.
«ءيا، باياعى ادەتى... قارىق قىلدى، تالكەك ەتتى. ەندى ەسىكتى تورىپ، تاتۋلاسقىسى كەلىپ ءجۇر... اتاڭنىڭ باسى! ەندى تاتۋلاسقانشا اسىلىپ ولەرمىن!».
ەسىك بولار- بولماس سىقىرلاپ اشىلدى. جابىلمادى. بىرەۋ اقىرىن كىرىپ، ءبىر باسىپ، ەكى باسىپ، ديۆانعا جاقىندادى.
«باسە! تاعىدا كەشىرىم سۇرا، جىلا، ەڭىرە... ايانبا، الباستى، سارى سايتان! ءولىپ بارا جاتساڭ دا مەنەن ءبىر اۋىز جىلى ءسوز ەستي المايسىڭ! مەن ۇيىقتاپ جاتىرمىن، سويلەسپەيمىن!».
كۇيەۋى بەتىن جاستىققا كومە ءتۇسىپ، اڭداپ قورىلداي باستادى. الايدا ەرلەر دە ايەلدەردەي نازىك سەزىمدى. وڭاي جۇبانىپ، جايدارىلانا قالادى. ايتكەنمەن، تۋسىرتىنا جىپ- جىلى دەنەنىڭ تيگەنىن سەزگەن كۇيەۋى سىر بەرمەۋدى ويلاپ، ديۆاننىڭ ارقالىعىنا قاراي ىعىسىپ، اياعىن بۇگىپ الدى.
«ءيا، قازىر جاقىندايمىز، جاناسامىز، سۇيكەنىسەمىز... يىعىمىز ءتۇيىسىپ، دىزەرلەسىپ وتىرامىز. سوعان جىنىم كەلەدى!.. سويتسەم دە، كەشىرمەي بولماس. ونىڭ جاعدايىن باجايلاۋىم، جۇيكەسىن جۇقارتپاۋىم كەرەك. ءبىراز جالىندىرا جازالاپ، سودان سوڭ كەشىرەيىن...».
قۇلاعىنىڭ ءدال تۇبىنە جىلى لەپ جەتتى، اقىرىن كۇرسىنگەنى سەزىلدى. تاعى جىلى لەپ، تاعى كۇرسىنىس... يىعىنا كىپ- كىشكەنە قول ءتيدى.
«مەيلى. اقىرعى رەت كەشىرەيىن. بايعۇستى قالجىراتپايىن. ءوزىم دە كىنالىمىن عوي. جوقتان وزگەگە بۇلقان- تالقان بولدىم... جارايدى، جانىم!».
كۇيەۋى قولىن ارتىنا سوزىپ، جىلى دەنەنى قارمادى:
- تفۋ!
ديانكا دەگەن ءيتى كەلىپ جاتقان ەكەن!
(جالعاسى بار)
قازاقشا سويلەتكەن عابباس قابىش ۇلى
«جۇلدىز» جۋرنالى
