ايتاقىن بۇلعاقوۆ: تىڭدا بالام
تىڭدا بالام، ونەرلىگە ءورىس كەڭ،
تۇرادى ءومىر جەڭىلىس پەن جەڭىستەن.
اق پەن قارا جاتادى ىلعي ارباسىپ،
اتتاس زارياد سياقتى ولار تەبىسكەن.
ەل ءۇمىتىن ءجۇرسىڭ بالام ارقالاپ،
ساعان كوزىن تىگىپ وتىر شارتاراپ،
ءبىرى سىناپ، ال بىرەۋى كۇيىنەر،
جۇرەگىڭدى جۇلىم ەتەر پارشالاپ.
جۇيرىكتەردىڭ جاۋى كوپ قوي قاشاندا،
ولار سەنىڭ جۇرەدى ىلعي تاساڭدا.
قاراۋىلدار قاقپان قۇرىپ جولىڭا،
قارا نيەت، سۇق كوزدەردەن قاشساڭ دا.
حاس كۇلىك بار، ومىراۋلى القىنباس،
قاۋىپ تونسە، قايدا قالماس التىن باس.
جۇيرىك قوي دەپ اتقا جانى اشىسا،
قۇلاگەردى ولتىرە مە باتىراش.
ءومىر-كۇرەس، جىعىلاسىڭ، جىعاسىڭ،
كوزىڭ كورەر الاسىن دا قۇلاسىن.
ءپىل كوتەرمەس جۇك ارتتىڭ-اۋ تىلىڭە،
قۇلىنشاعىم كەڭ سەرمەگەن قۇلاشىم.
تىلەۋىڭدى قاشانداعى ەل تىلەر،
شاپقان سايىن تار قولتىعىڭ سوگىلەر،
جەڭۋ - ماقسات، ال جەڭىلۋ - زاڭدىلىق،
اشى ءدامىن تاتپاعاندار نە بىلەر؟
ونەرىڭنىڭ تارىلماسا ءورىسى،
جەتى جۇرتقا جەتەر ونىڭ جەمىسى.
جەڭىلىس بار جەڭىسكە دە بەرگىسىز،
اڭىز-جىر عىپ ايتىپ جۇرەر ەل ءىشى.
ءومىر كۇرەس اق پەن قارا ارباسقان،
قياناتتى قيا الماعان الداسپان.
قۇدىرەتتىڭ سىناعى ما كىم ءبىلسىن،
مۇنىڭ ءوزى ءالىمساقتان جالعاسقان.
