ول سىزگە ۇيلەنبەيدى
ەكەۋىڭىز ۇقسامايسىزدار
ول - اعىلشىن، ءسىز - قازاق. ول - اقىن، ءسىز - باس ەسەپشى. ول - فلەگماتيك، ءسىز - سانگۆينيك. ول روك مۋزىكالارىن تىڭدايدى، ال - ءسىز كلاسسيكسىز. ايتۋعا سەبەپ كوپ. ءوزىڭىز ايىرماشىقتارىڭىزدى ءبىلىپ تۇرساڭىز، باستى سۇراقتىڭ جاۋابىن دا ءبىلىپ تۇرسىز. ارتىنشا «اتا- انام، دوستارىم نە دەر ەكەن؟» دەگەن سۇراق دايىن تۇرادى. ءدىل (مەنتاليتەت)، مىنەز، ءداستۇر دەگەن ءۇش تاعاندى نەگىزگە الىپ ماسەلەنى شەشىپ كورىڭىز. ءبارى ءوز قولىڭىزدا.
مەن سۇلۋ ەمەسپىن نەمەسە مىنەزىم وڭىپ تۇرعان جوق
كەي انالار قىزدارىنىڭ بەت باقتىرماي، ورلىگىن تانىتقانىن كورسە «سەنى جار قىپ بىرەۋ الار ما ەكەن؟» دەپ جاتادى. ارينە، بۇل قىزىنا دەگەن سەنىمسىزدىكتەن پايدا بولادى، بارىنە كىنالى - تاربيە. بۇل تۋرالى كەيىن... ءبىراق، ادام ءوز- وزىمەن جۇمىس جاساي الۋى كەرەك قوي. «مەنىڭ مۇرنىم پۇشىق» دەگەن سىلتاۋ ونىڭ سىزگە ۇيلەنبەۋىنە سەبەپ بولمايدى. عاشىق ادام كوزسىز عاشىق بولادى، ول ونىڭ كەمشىلىگىن ماحابباتقا دەگەن «سوقىرلىعىنان» كورمەيدى. مىنەزگە كەلەر بولساق، مىنەزىڭىزدى وزگەرتۋ ءوز قولىڭىزدا. «مەن وسىندايمىن» دەپ جۇرگەندەر بىرەۋدىڭ باعىن بايلايدى نەمەسە جەردە قالادى. مىنەزبەن ويناماۋ كەرەك.
ونىڭ جانۇياسى مەنى قابىلدامايدى
«ويتكەنى مەن - نايمانمىن» نەمەسە «اتا- اناسى باتىستىڭ قىزىن الما دەگەن». ەگەر سۇيگەنىڭىز «بار نارسەنى بىرگە كورەمىز دەسە» قىسىلماڭىز. سۇيگەنىڭىز - جانىڭىزدا. تەك وعان ۇنەمى قولداۋ بەرىپ وتىرىڭىز. سەبەبى، تۋىستارى وعان دا شابۋىلداۋى مۇمكىن. ونى سىيلايتىندىعىڭىزدى، اراڭىزداعى ۇلى سەزىمدى كورسەتە ءبىلىڭىز. باستىسى - سىيلاستىق. بەتتەن الىپ، جاعا جىرتىسپاساڭىزدار دا، «ءسوز» دەگەن «جۇدىرىقتان» اباي بولىڭىز. توزىمدىلىك پەن سىيلاستىق ءبارىن جەڭەدى.
جالعاسى بار.
«ماسساگەت»
