رامازان ايىنىڭ ازىلدەرى
قوجاناسىر مەدرەسەدە وقىپ جۇرگەن كەزىندە بۇزىق بولىپتى. ورازا كۇندەرى قوجاناسىر ءتارتىپ بۇزىپتى. اشۋلانعان ۇستازى ۇزىن شىبىعىن قولىنا الىپ قوجاناسىرعا:
- اۋزىڭدى جاۋىپ جىم بولىپ وتىراسىڭ با، جوق الدە تاياق جەيسىڭ بە؟ - دەپ اقىرىپتى.
- موللەكە، ەندى ءۇنىمدى شىعارمايمىن. تاياق جەسەم، ورازام بۇزىلىپ كەتىپ، قۇداي الدىندا كۇناھار بولىپ جۇرەرمىن، - دەپتى.
«مەن دە ايتپايمىن»
قوجاناسىر ورازا ايىندا ءبىر اۋىلعا يمامدىق ەتىپتى. كەشكى اۋىزاشاردا ول جينالعاندارعا يسا پايعامباردىڭ كوكتە جۇرگەنىن ءسوز ەتىپتى. سوندا ءبىر كەمپىر:
- قوجام، يسا پايعامبار كوكتە جۇرگەندە نە جەپ، نە ىشەدى ەكەن؟ - دەپ سۇرايدى.
- وسى اۋىلعا كەلگەنىمە دە ءبىراز كۇن بولدى. ءبىراق بىرەۋىڭ «قوجاناسىر بايعۇس نە جەپ، نە ءىشىپ ءجۇر ەكەن؟» دەمەدىڭىزدەر. يسا پايعامباردىڭ نە ءىشىپ، نە جەگەنىن مەن دە ايتپايمىن! - دەگەن ەكەن قوجاناسىر.
«ءبىر كەتسە، قايتىپ كەلمەيدى»
ۇستازى قوجاناسىرعا قاتتى كەيىپتى:
- بۇ قالاي؟ ۇلى مۇباراك ورازا ايى كەلىپ كەتتى. سەن ءبىر كۇن دە اۋىز بەكىتپەدىڭ! وسى دا مۇسىلمان ادامعا لايىق پا؟
- موللەكە، شىنىمدى ايتايىنشى، - دەپتى ناۋقاستانىپ جۇرگەن قوجەكەڭ. - ورازا ايى كەلەدى، كەتەدى. ال دەنەدەگى جان ءبىر كەتسە، ونىڭ قايتىپ كەلمەيتىنى دە بەلگىلى ەمەس پە؟!
«جۇمسارسىن دەدىم...»
ورازا ايىندا قوجاناسىردىڭ ورىك جەپ كەتىپ بارا جاتقانىن كورگەن كورشىسى:
- اۋزىڭ بەرىك ەمەس پە ەدى؟! وسىلاي دا اۋىز بەكىتە مە ەكەن؟ - دەپ رەنجىپتى.
- اۋزىم بەرىك! - دەپ بوي بەرمەپتى قوجاناسىر.
كورشى قوجاناسىردىڭ تومپايىپ تۇرعان ۇرتىن مەگزەپ:
- مىناۋىڭىز نە؟ - دەيدى.
- ورىك قوي. اۋىزاشارعا دەيىن جۇمسارسىن دەپ اۋزىما سالىپ قويىپ ءجۇرمىن، - دەپتى قوجەكەڭ.
«قارىزسىز ادام بولا ما ەكەن؟!»
اتاقتى ءبىر پاشا مەن قوجاناسىر ورازا ايىندا اۋىزاشاردا قاتار وتىرىپ قالىپتى. قوجاناسىردىڭ ورازا تۇتپاعانىنان حاباردار پاشا:
- ورازا قارىزى وتە اۋىر بولادى، - دەپتى.
- ورازا قارىزىن مەنەن تەك اللا عانا سۇراي الادى، اپەندىم! ال ءسىزدىڭ سۇرايتىنىڭىز، سۇراي الاتىنىڭىز - تەك پەندە قارىزى. قارىزسىز ادام بولا ما ەكەن، دۇكەنگە - مۇنشا، بازارعا - وسىنشا قارىزبىن، - دەپ قوجەكەڭ قارىزدارىن شۇبىرتا جونەلىپتى.
تۇرىك تىلىنەن اۋدارعان ماقسۇتحان جاقىپ.
«جاس الاش»
