ايەلىنىڭ سوزىنە ءمان بەرمەگەن قوجاناسىر
ايەلى: «ين شا اللا دەپ ايت»، - دەيدى. قوجاناسىر: «قالاي بولعاندا دا جۇمىسسىز وتىرمايمىن عوي»، - دەپ ايەلىنىڭ سوزىنە ءمان بەرمەيدى.
تاڭەرتەڭ قالا سىرتىنا وتىن اكەلۋگە بارعاندا قاراقشىلار كەزىگىپ قالادى. ولار: «ەي، شال، پالەن جەرگە قالاي بارساق بولادى؟» - دەپ سۇرايدى. قوجاناسىر: «بىلمەيمىن»، - دەپ جاۋاپ بەرەدى. سول-اق ەكەن، ۇرىلار قوجەكەڭدى قۇلاق شەكەدەن ءبىر-اق قويادى دا: «ءجۇر، قانە، جولدى كورسەت» دەپ الدىنا سالىپ الادى. جاڭبىردا، لايدا قوجاناسىر ولارعا قالاعا دەيىن جول كورسەتىپ كەلەدى.
ءوزى قاراڭعى تۇسكەندە، شارشاپ-شالدىعىپ ۇيىنە زورعا جەتەدى دە ەسىگىن قاعادى. ارعى جاقتان ايەلىنىڭ: «بۇل كىم؟» دەگەن داۋسى ەستىلەدى. سوندا قوجاناسىر: «اش، بايبىشە، بۇل مەن، ين شا اللا، كەلدىم»، - دەگەن ەكەن باسەڭ داۋىسپەن...
