اڭگىمە: كوپ كۇتتىرگەن ماحاببات
قاتتى ايازدان قورىققان كۇن دە بۇگىن ۇياسىنا ادەتتەگىسىنەن ەرتە باتتى. جاقىن ارادا قار جاۋاتىنىن بىلسەم دە، ءدال بۇگىن جاۋعانى كۇتپەگەن توسىن سىي بولدى.
ۋاقىتى تاياعان كۇز مەنىمەن جىلاپ قوشتاسقانداي. الدىمەن سىبىرلەپ باستالعان جاۋىننىڭ اياعى نوسەرگە ۇلاستى، ال ونىڭ ارتى ۇشقىر قارعا اينالدى. ءيا، بۇگىن ۇيدە بولعانىممەن، سۋىق بوراننىڭ تاۋقىمەتى ءالى الدا ەدى.
شىركىن، مۇزداعان قارا جەر كورىنبەستەي مامىقتاي جۇمساق، اپپاق ۇلپا قار جاۋسا عوي. قالىڭ جاۋعان قاردىڭ ۇستىنە ءوزىڭدى جۇمساق كورپەگە تاستاعانداي جاتىپ الىپ، ويعا باتاتىن بولساڭ، تابيعاتتىڭ وسى ءبىر تيتتەي كەرەمەتىنەدە تاڭ قالاسىڭ. بەتىڭدى وپكەن ۇلپا قاردىڭ دەنەڭدى توڭدىرعانى دا سەزىلمەيدى، كەرىسىنشە قانداي دا ءبىر تىلسىم جىلۋ بەرەتىندەي. وسىلاي تاپجىلماي جاتا بەرسەڭ، بەينە ءبىر ۋاقىت توقتاپ قالعانداي، وكپەدەن شىعىپ جاتقان تىنىسىڭ مەن اق ۇرپەكتىڭ قوزعالىسىنان وزگە تىرشىلىك جوق ىسپەتتى.
مەن ءوزىمدى جەكە تۇلعا رەتىندە «پاتريوتتار» تىزىمىنە جاتقىزسا، قارسى بولماس ەدىم. ناعىز پاتريوت بولماسام دا، تۋعان جەردىڭ قادىرىن جاقسى بىلەمىن. بارلىق ەلدى ارالاماسام دا، بىرەن-ساران جەرلەردە بولدىم، ولاردىڭ ۇلتتىق مۇرالارىن، كونە جەرلەرىن كوردىم. شەت ەلدە تۇرۋعا مۇمكىندىگىم بولعانىمەن، تۋعان جەردىڭ ءتۇتىنى، ءيىسى، ادامدارىنان اتتاپ كەتە المادىم. جات ەلگە ماڭگىگە كەتكەنشە، ولاردىڭ سالت-داستۇرلەرىمەن، ادامدارىمەن جانە ءتىل ۇيىرەر تاعامدارىمەن تانىسىپ، وتانعا قاراي اسىعىپ تۇراسىڭ، قانداي دا ءبىر تىلسىم كۇش مەنى تۋعان مەكەنگە قاراي تارتىپ تۇرادى.
مەنى جىبەرمەيتىنى كىندىگىمنەن تامعان ءبىر تامشى قان با، الدە وزىمنەن دە ارتىق جاقسى كورەتىن دوس-باۋىرلارىم با؟! ەھ، نەدە بولسا، تۋعان جەردىڭ ورنى بولەك قوي. ءسىرا، ءوزىم دە تۋعان ەلىمدى ماڭگىگە تاستاپ كەتۋگە قۇمارتقان ەمەسپىن. مەن ءۇشىن جات ەلدە ماڭگى تۇرۋ دەگەن ەش ماعىناسى جوق ءومىر سياقتى، ادام ەش نارسەگە ۇمتىلماي، قىزىقپاي قالاتىن جاسىرىن تورعا ءتۇسىپ قالعان بۇلبۇلداي، شىرقىراعان داۋىسىڭدى ءتىرى جان ەستىمەيتىندەي كورىنەدى.
سەزىم... سەزىمدەردىڭ ەڭ ۇلىسى ماحاببات تا جۇرەككە جاعىمدى سەزىم شىعار... ءبىراق ءالى ماحاببات تاۋقىمەتىن باستان وتكىزىپ كورگەن ەمەسپىن... اتتەڭ، بىرەۋگە ولەردەي عاشىق بولسام عوي شىركىن! ءتىپتى ونىمەن بىرگە بولماسام دا، ىستىق سەزىمگە كۇيگىم كەلەدى. عاشىق بولعان ادام مۇلدەم باسقا الەمگە ءتۇسىپ قالادى دەيدى جانە ول ادام ەشتەڭە ەستىمەيدى، ەشتەڭە كورمەيدى، وكپەدەن ەمەس، جۇرەكپەن تىنىس الادى، جۇرەكپەن كورەدى، جۇرەكپەن تىڭدايدى ەكەن جانە ول سۇيگەن جارىنىڭ بويىنداعى كەمشىلىكتەردى دە شىبىن قۇرلىداي كورمەيدى، ءوز كوزىنە ول ادام اق پەرىشتە كەيپىنە ەنەدى ەكەن. ومىردەن تۇڭىلگەندە، قالانىڭ قاپتاعان جۇمىسىنان قاجىعاندا، قۋانعاندا، جىلاعاندا ءتىپتى ۇيقىدا دا سول ادامدى ويىنان شىعارمايدى ەكەن.
ەمەن - اعاشتاردىڭ ىشىندە ەڭ بەرىگى ەكەن. ونىڭ بەرىكتىگىن مىنادان بىلۋگە بولادى: وزگە اعاشتاردىڭ جاپىراقتارى كۇزدە-اق قۋراپ، ءتۇسىپ قالادى، ال ەمەننىڭ جاپىراعى ءتىپتى قىستىڭ كوزى قىراۋدا قام جاسىل قالپىندا قالادى ەكەن. تەك كەلەسى كوكتەمدە عانا بۇتاقتارىندا جاڭا، جاس بۇرشىكتەر قىلتيىپ، باس جارعاندا عانا ولارعا ورىن بوساتىپ، جەرگە قۇلايدى.
مىقتى جۇرەكتى مەكەندەگەن ەسكى ماحابباتتا وسىعان ۇقسايدى - وشسە دە ورىن بەرمەي قولامتالانىپ جاتىپ الادى، ونى جالىندى، جاس ماحاببات قانا تىقسىرىپ شىعارا الادى. مۇمكىن، ەشتەن كەش جاقسى شىعار، الداعى ومىرىمدە ناعىز ماحابباتقا تاپ بولاتىن شىعارمىن دەگەن ويدا جۇرەم. ماحاببات سەگىز ءارىپ، ءبىر ارمان دەگەن وسى بولار، بالكىم...
قىزىعۋشىلىق ادامدى ارمانداۋعا جەتەلەيدى، ال ارمان العا ماقساتتار قويۋدى تالاپ ەتەدى. ادامداردا قىزىعۋشىلىق بارلىق كەزدە بولادى، ءتىپتى سوڭعى دەمى قالعانشا ول ومىرگە قۇشتار بولۋى ءتيىس. جاس ادامدار ءومىردىڭ قىزىعىن كورۋ ءۇشىن ارمانداپ، ومىرگە قىزىقسا، ال قارتتار نەمەرەسىنىڭ، شوبەرەسىنىڭ ومىردەن ءوز ورنىن تاۋىپ، جەتىستىكتەرگە جەتسە ەكەن دەيدى.
جالپى ادامنىڭ قىزىعۋشىلىعى ەشقاشان سونبەۋى ءتيىس، ياعني ول سەكۋند سايىن ءبىر نارسەگە قىزىعۋى كەرەك. ال نەگە ەكەنىن بىلمەيمىن، مەنىڭ ومىرگە دەگەن قۇشتارلىعىم وتكەن ۋاقىتپەن بىرگە ءوتىپ، قۋاتى تاۋسىلعان شامداي ءوشىپ بارا جاتقان سياقتى. ءبىراق ءومىردىڭ باسقا بەتتەرى دە، باسقا قىرلارى دا بار ەمەس پە؟!
مىسالى، ءومىر ەسىگىن اشا الماي كەتكەن پاك سابيلەر، ەكى ادامنىڭ ناپسىگە ەرىك بەرىپ، جىبەرگەن اعاتتىقتارى ءۇشىن قانشاما بەيكۇنا سابيلەر جارتى جولدان كەرى قايتىپ كەتتى. ولاردىڭ ومىرگە دەگەن قۇشتارلىقتارى مەن قىزىعۋشىلىقتارىن ءتىپتى ەلەستەتۋگە دە بولمايتىن شىعار. مىنە، سولاردىڭ قاسىندا مەنىڭ ومىرگە قىزىقپاۋىم جات قىلىق بولماي ما؟!
تاڭ قىلاڭ بەرىپ، ۇيالعان قىزدىڭ كەيپىندەي كۇن شىعىپ كەلەدى. ءالى دە ارىلىپ بولماعان ءتاتتى تۇسىمە الداعى كەلە جاتقان جايدارى، جاقسى قۋانىشتى ۇزبەي جالعاستىرعىم كەلىپ، تاعى ءبىراز جاتتىم. ادامنىڭ كوڭىلى توق، ءتورت قۇبىلاسى تۇگەل بولسا، ءوڭ مەن ءتۇستىڭ اراسىندا سونداي ءبىر ءتاتتى ساتتەرى بولادى، ونى بىردەن سىلكىپ تاستاپ، ۇشىپ تۇرۋعا ءداتىڭ بارمايدى.
شىققان كۇنمەن جارىسىپ، تىرشىلىك تە تىنىم تاپپاۋدا. كۇندەگى سول ۇيرەنشىكتى قۇبىلىس: ءبىرى جۇمىسقا، ءبىرى وقۋعا اسىعىپ، اپتىعىپ بارا جاتىر. كۇندەگى اسىعىس، كۇندەگى بىتپەيتىن تىرشىلىك، «قالاي نان تاپسام؟» - دەپ جۇرگەن جىبىر-جىبىر ادامدار. سونىڭ ءبىرى بولىپ مەن دە جۇمىسقا بەتتەدىم...
كوتەرىلىپ كەلە جاتقان كۇن ساۋلەسى الدىمەن اعاش باستارىن شولىپ، قايىڭنىڭ جاپىراقتارى مەن قاراعايدىڭ قىلقاندى بۇتاقتارىن التىن جالاتقانداي نازىك سارعىش نۇرعا مالىپ، بۋساندىرىپ كەلەدى. توڭىرەگىم نۇرلانىپ، اينالام جادىراپ اشىلىپ، اسەم كۇيگە ەنىپ كەلە جاتىر. ۇلكەن جول بويىنداعى تار تراتۋارمەن ءجۇرىپ كەلەمىن. كوشە سۋىق بولعانىمەن، كۇن ساۋلەسى كوزىڭە شاعىلىسسا، دەنەڭنىڭ توڭعانى ءسال دە بولسا جىلىنعانداي. تىنىمسىز جاۋىپ تۇرعان ۇلپا قارعا قاراپ، ەسىمە ءبىر وقيعا ءتۇسىپ كەتكەنى...
1996-جىل بولاتىن... «تاۋىق بيىكتە قوناقتاسا، جاڭبىر جاۋادى»، - دەگەن ءسوزدىڭ جانى بارلىعىنا سول جىلى كۋا بولدىم. جاڭبىرلى اۋا رايى كوپ ادامداردىڭ كوڭىلىن ءتۇسىرۋى مۇمكىن. الايدا ماعان بۇل مۇلدە ولاي ەمەس ەدى. كەرىسىنشە، كوڭىلگە، جۇرەككە جاقىن ءۇن ماعان سول جاڭبىردىڭ دابىرلاعان داۋسى سياقتى. ارينە، قىستىڭ كۇنى اپپاق قار ەمەس، سۇر جاڭبىر جاۋىپ تۇرعانى اركىمگە دە ۇناي بەرمەۋى مۇمكىن. ءبىراق مەن ەكەۋىنىڭ ءبىرىن تاڭداۋعا دارمەنسىز ەدىم... الايدا سول جىلعى جاڭا جىل ەستە ماڭگىلىك قالاتىنداي ەرەكشە بولدى.
تاڭ اتا سالىسىمەن دۇكەنگە اتتاندىم. اۋا رايى قۇبىلىپ تۇر، جەردە ەكى كۇن بۇرىن جاۋعان قار تاستاي قاتىپ قالعان. الىستان قاراساڭ جەرگە اق قار ەمەس، قارا لاي جاۋعان دەرسىن، تەك ءار ءتورت-بەس ادىم سايىن شاتىردىڭ توبەسىنەن تۇسكەن ۇشقىن قار سەكىلدى، اندا-ساندا كوزىن سول قاردى شالىپ قالىپ، لايلانعان جەردەن قاشىپ بارا جاتقانداي سول كىشكەنە ادىم قاردىڭ ۇستىنە اياعىڭدى باسقىڭ كەلىپ تۇرادى. سول باسقاننان باتەڭكەڭنىڭ لايىن تازالاعانداي، اپپاق قاردى لايعا بۇلعاپ، تاعى دا لاس جول بويىمەن كەتە بەرەمىز.
تاڭەرتەڭ اپتىققاننان ساعاتقا دا قاراماي كەتىپپىن. بارسام، دۇكەن جابىق... اۋا رايى قۇبىلمالى بولسا، كوڭىل-كۇيىڭ تەز بۇزىلادى ەكەن. وسى ۋاقىتقا دەيىن مۇنداي بولىپ كورمەگەن. ءار جىل سايىن دۇكەنگە جاڭا جىلدىق وتشاشۋ ساتىپ الۋعا كەلەتىن ەدىم. ءبىراق بارعان كەزىمدە دۇكەن جابىق تۇرعان بىرنەشە ساتتەر بولدى.
ول كەزدە مەن كەرىسىنشە دۇكەنشى اپايدى قانداي دا ءبىر ەرەكشە قۋانىشپەن كۇتەتىن ەدىم. ءبىراق بۇل جولى ولاي بولا قويمادى. دۇكەننىڭ قاسىندا تۇرعىم كەلمەي، ورتالىق ساياباققا كىردىم (بۇل جەر - مەنىڭ سۇيىكتى ورنىم). ورتالىق ساياباق بۇرىنعىداي تىپ-تىنىش ەمەس، جەلدىڭ ىزعىرىعى اعاش جاپىراقتارىن ءبىر-بىرىنە ۇيكەستىرىپ، قايتىپ الشاقتاتىپ، ابدەن ابىگەرگە سالىپ جاتىر.
سۋىق جەلدىڭ بۇل ازىلىنە تۇسىنبەگەن قارت جاپىراقتار ءالسىن-ءالسىن ءوز بۇتاعىن قيماي-قيماي، ەرىكسىز جەرگە قۇلاۋدا. اشۋلى جەل مۇنىمەن قويماي، جەرگە تۇسكەن جاپىراقتاردى ارى قوزعاپ، بەرى قوزعاپ، تىنىم تاپتىرماۋدا. اسپانعا موينىمدى بۇرسام، ءۇيىر-ءۇيىر قۇستاردىڭ ۇشىپ جۇرگەنىن كورىپ، كوڭىلىم ودان سايىن ءتۇسىپ كەتتى. اسپانداعى قالىقتاعان قۇستارعا ءبىراز ۋاقىت تاپجىلماي قاراپ تۇرىپ، بۇل جالعان دۇنيەنىڭ ءبىر ورىندا تۇرماي، وتە جىلدام قوزعالىپ بارا جاتقانى كوز الدىڭا ەلەستەيدى. ۋاقىت دەگەن - قىزىق نارسە.
وزىنە قاتتى قاجەت بولعاندا جەتپەي، ارتىنان اڭ قۋعانداي قاشا جونەلەدى. ال قاجەتسىز كەزدە قايدا جىبەرەرىڭدى بىلمەي، باسىڭ قاتادى. اللا تاعالانىڭ ەلشىسى، مۇحاممەد پايعامبارىمىزعا ءبىر كۇنى ساحابالارى بىلاي دەپ سۇراق قويادى ەكەن: «ۋاقىت قاي كەزدە وتپەي، توقتاپ قالادى؟» - دەپتى.
سوندا پايعامبارىمىز: «ۋاقىت ىستەۋگە جۇمىسى جوق، بەكەرشى ادامعا وتپەي توقتاپ قالعانداي، ال ۇنەمى ىزدەنىس، ارەكەت ۇستىندە جۇرگەن ادام ءوز ۋاقىتىنىڭ قالاي وتكەنىن دە بايقاماي قالادى»، - دەپتى.
ال، مەنىڭ ويىمشا، قامشىنىڭ سابىنداي قىسقا ومىردە باقىتقا جەتۋ ءۇشىن پايعامبارىمىز ايتقان ەكى جولدى دا اقىلمەن، سابىرمەن پايدالانا بىلگەن ءجون. مەن ومىردە قاققان قازىقتاي قاتىپ، ءبىر جولدى ۇستانعان تالاي ادامدى كوردىم... ولاردىڭ ءبىرى - جالقاۋ، سابىرسىز، كوبىسى - ءىستىڭ ەمەس، ءسوزدىڭ ادامدارى.
ال ەكىنشىسى - تەك جۇمىس دەپ، ءوز ارمانىنا جەتۋ ءۇشىن العا ۇنەمى ماقسات قويىپ وتىراتىن جانە سوعان جەتۋ ءۇشىن ايانباي ەڭبەك ەتەتىن ادامدار. ونداي ادامداردىڭ كوبىسى باقىت، ماحاببات دەگەن سەزىمدەرگە شورقاقتاۋ كەلەدى. ولارعا تەك تابىسقا جانە ماقساتقا جەتۋ بولسا، بولدى. ال ناعىز باقىتقا جەتۋ ءۇشىن ەكەۋىن دە دۇرىس پايدالانا ءبىلۋ كەرەك.
قيالعا بەرىلىپ، ءبىراز ۋاقىتىمدى وتكىزىپ الىپپىن. كوڭىل-كۇيىم ءتۇسىپ، ساياباقتان شىعىپ، دۇكەنگە قاراي بەتتەدىم. بارسام، كەزەك قاپتاپ تۇر. امال جوق، بارىپ كەزەككە تۇردىم. كوپ ۇزاماي كەزەگىم دە تايادى. الايدا ءبىر قىزىعى باياعىداي كۇيىپ-ءپىسىپ، تالاسىپ، تاڭداپ الۋعا قولىم تارتپاعان سياقتى. جاي عانا قولىما تۇسكەن ەكى-ءۇش وتشاشۋدى الدىم دا، ءۇنسىز كەتە باردىم. ىشىمدە ءبىر كۇدىك بارداي... الدەنەنى سەزىپ تۇرعاندايمىن...
مىنە، كوپتەن كۇتكەن ءسات تە تايادى. بارلىعى شاۋىپ-ۇشىپ ءجۇر، ساعات سىزىعى ون ەكىگە جەتۋىنە دە بىرنەشە مينۋتتار عانا قالدى. ءۇي ءىشى ابىر-دابىر، جارتىسى سىرتتا وتشاشۋلاردى اتۋعا دايىندالىپ ءجۇر. ادەتتەگى ادەتىمىز بويىنشا ءبارىمىز ۇلكەن داستارحان باسىنا جينالدىق. مىنە، ەلىمىزدىڭ كوشباسشىسى نۇرسۇلتان اعامىزدىڭ ءبىزدى قۇتتىقتاۋ ءساتى دە كەلىپ جەتتى.
ءبىزدى عانا ەمەس، بۇكىل قازاقستاندىقتاردى وسىناۋ جاڭا جىلدىق مەرەكەمەن ءوز اۋزىنان شىققان جىلى قۇتتىقتاۋ تىلەكتەرىن ەستۋ - ءبىز ءۇشىن ۇلكەن قۋانىش. ءبارىمىز سۋسىن تولى ىستاقانداردى ءبىر-بىرىنە سوعىستىرىپ، ءبىر-ءبىرىمىزدى ىستىق لەبىزدەرمەن قۇتتىقتاپ جاتىرمىز.
تىلەكتەرىمىز اياقتالماي جاتىپ، سىرتتان تارسىلداپ-كۇرسىلدەگەن دىبىستار جاڭعىرىقتاپ بارادى. ۇلكەن اق قايناردى اشىپ، ءبىر-ءبىر ۇرتتادىق تا، ءبارىمىز سىرتقا قاراي بەت الا جونەلدىك. سىرتتا اۋا قۇبىلىپ، جەل سوعىپ تۇر. بىزدە وتشاشۋلارىمىزدى تۇتاندىرىپ، ەندى اتا بەرگەندە، اياق استىنان نوسەر جاڭبىر شەلەكتەپ جاۋا باستادى. بارلىعى اڭ-تاڭ... جۇرتتار وتشاشۋلارىن تاستاپ، ۇيلەرىنە قاراي قاشا جونەلدى. جان-جاقتان جاڭعىرعان وتشاشۋلاردىڭ قۇلاق جارار داۋىستارى، ادامداردىڭ سىلقىلداعان كۇلكىلەرى، جىم-جىراس قۇرعان ايقاي-شۋلار سۋ سەپكەندەي باسىلدى.
ابىروي بولعاندا، جۇرتتىڭ كوڭىل-كۇيى مۇنىمەن تۇسكەن جوق، اسىرەسە، مەنىكى. راس، بىرەر مينۋت بۇرىنعى كوڭىل-كۇيمەن سالىستىرعاندا اسا جاقسى ەمەس، ءبىراق جاڭبىردىڭ داۋىسىن جۇرەكپەن تىڭداساڭ، سىبدىر-سىبدىر ەتكەن دىبىستار جانىڭا ءلاززات سىيلايدى. ءيا، جۇرتتى تاڭعالدىرعان 96-جىلدىڭ جاڭبىرلى جاڭا جىلى دا وسىلاي اياقتالعان ەدى.
وسىنى ويلاپ ءجۇرىپ، جۇمىسىما دا جەتىپ قالىپپىن. باسپالداقتان كوتەرىلىپ، كابينەتىمە جايلاپ كىردىم دە، ورىندىعىما جايعاستىم. وتىرا قالىپ، مونيتور بەتىنە قىل قالاممەن سالىنعان سۋرەتكە قادالا ۇزاق قارادىم.
اينالاسىنا شۋاعىن شاشىپ تۇرعان كۇن، توقتاۋسىز اعىپ جاتقان سۋ، كوكتە تۇرعان قارا بۇلت، ورتادا جالىنداپ جانىپ تۇرعان ۇلكەن جۇرەك. ىشتەي مۇنىڭ سىرىن ۇققانىممەن، ەش سىر بىلدىرمەيمىن.
سول سالعان ەدى... اتتەڭ، وسى كۇنگە دەيىن قالاي بايقاماعام، قالايشا ۇقپاعام؟!
جۇرگەن جەرىن جايناتىپ، اينالاسىنا ۇنەمى كۇن سياقتى شۋاعىن شاشىپ، توقتاۋسىز اعىپ جاتقان سۋداي ەش تاۋسىلمايتىن ىشتەگى سەزىمى، قارا بۇلتتاي ۇيىرىلگەن، ىشتە بۇككەن قايعى-مۇڭى، عاشىقتىقتان جانعان جاس جۇرەگى بولار... اتتەڭ... مەن وعان لايىقپىن با؟!
كىم ەكەنىن بايانداپ جازسام، قالعان ومىرىمدە جەتپەس. ءومىردىڭ بەل ورتاسىنا دا كەلىپ قالىپپىن... ءبىراق مەن مۇنى ەش سەزىنگەن ەمەسپىن، جۇرەگىم جاس، الىدە ماحابباتتى قالايدى. ءبىراق، اتتەڭ، العا قاراي ءبىر قادام ادىمداسام، الداعى قيىنشىلىقتاردان وتە الماي، تاعى دا ومىردەن سوققى الام با دەپ قورقام.
وتكەن ومىرىمدەگى جىبەرگەن اعاتتىقتارىمنىڭ كولەڭكەسى بولاشاعىما قاراڭعىلىق تۇسىرمەسە ەكەن دەيمىن. ءالى الدا تالاي جاڭبىرلى كۇندەر مەن جاڭبىرلى تۇندەر كۇتۋدە. وعان شىداي الامىن با؟! جاڭبىر جاۋعان سايىن ول ويىما ەرىكسىز ورالادى... ماحاببات نۇرىن شاشىپ تۇرعان ءمولدىر كوزدەرىنسىز، قاراڭعى تۇندەردى قالاي وتكىزەمىن؟...
ول... ونى ايتىپ، سيپاتتاۋعا ءتىل بايلىعىم جەتەر مە ەكەن؟! الەمنىڭ بۇكىل ادەمى سوزدەرى تەك سوعان ارنالعانداي. مەنەن جاسى الدەقايدا كىشى بولسا دا، ءوزىمدى ونىڭ الدىندا جاس بالا سياقتى سەزىنەمىن. ماعان دەمەۋ بەرىپ، دۇرىس جول كورسەتىپ، جۇزىمە كۇلكى ۇيالاتىپ، باقىتقا بولەيتىن...
ءبىز كوپ ۋاقىت دوس بولدىق. ونىمەن سىرىمدى ءبولىسىپ، قانشاما قىزىققا تولى كۇندەردى بىرگە وتكىزدىك. ءبىراق ونىڭ شىنايى دوستىعىنىڭ ىشىندە قايعىدان قان جۇتىپ جۇرگەن عاشىقتىق سەزىمىن بىلگەندە، ءبارى ءبىتتى...
ودان ءوزىمدى قانشا الشاقتاتسام دا، جانىم، جۇرەگىم ونى قالايتىن... ءبىراق ونىمدى سىرتقا شىعارماي، ەشتەڭە بىلمەگەندەي وعان ادىلەتسىزدىك تانىتتىم، ەش سىر بىلدىرمەدىم... وسىلاي ءمانسىز جىلدار، ماعىناسىز كۇندەر وتە بەردى... ول بولسا، ول قانداي كۇيدە بولار و، قۇدايىم، قايعىدان قۇسا بولىپ، قاناتىنان ايىرىلعان اققۋداي جابىرقاپ جۇرگەن بولار.
ءبىراق ءبىز تاعى دا كەزدەسپەككە بەل بايلادىق... الايدا دوس رەتىندە ەمەس، بۇل جولى شىن عاشىقتار رەتىندە العاشقى جانە، بالكىم، سوڭعى كەزدەسۋىمىز ەدى...
سول ءبىر كۇن... جيىرما سەگىزىنشى تامىز... مەن ءۇشىن اياق استى كەزدەسۋ بولدى... ال ول ءۇشىن...
ورتالىق ساياباق... ويدا جوقتا جۇمىسىمدا اياعىمدى بايلادى... ال ول مەنى كۇتتى... ۇزاق كۇتتى... ءسىرا، بۇل ومىردە ول سياقتى مەنى ەشكىم دە كۇتپەس... ال ول كۇتتى. مەن - اقىماق، ونى باعالامادىم... بارسام، جازدىڭ سوڭعى كۇندەرى اينالا وتە مۇڭدى ەدى... بارا سالا ۇزاق ۋاقىت بويى ءۇنسىز كۇيدە تۇردى...
ماعان قارايدى، ال مەن قاراسام، كوزىمنەن كوزدەرىن الىپ قاشىپ، قاتتى قوبالجىدى، ماعان ءبىر نارسەنى ايتا الماي تۇرعانداي ەدى... كوزدەرى... كوزدەرى وتە مۇڭدى ەدى... ءبىر جەرگە توقتادىق. ودان قۇتىلا الماي تۇرعانداي وزىمشە اسىعىس كورىندىم. ءبىر ۋاقىتتا ماعان سەزىمگە تولى كوزدەرىمەن ۇزاق ۋاقىت بويى قاراپ تۇردى دا، شاپ بەرىپ، قاتتى قۇشاقتادى. قۇشاعى سونداي ىستىق ەدى! دەنەسى دىرىلدەپ، ءماجنۇننىڭ كۇيىن كەشكەندەي، ءالسىز كورىندى.
مەن دە جايلاپ قولىمدى كوتەرىپ، ارقاسىنا قولىمدى ارەڭ قويدىم... ەھ، ەش جىبەرمەسەم عوي... وسىلاي ءبىراز قوس عاشىقتاي قۇشاقتاسىپ تۇردىق. سوسىن ول بىردەن جىبەرە سالىپ، ماعان ىستىق جانارىمەن قايتا قارادى. بۇل جولى مۇلدە باسقا كوزقاراس، جاسقا تولى، قانشا شىعارماۋعا تىرىسسا دا، ەرىكسىز اعىپ جاتتى. كوز جاسىن ءسۇرتىپ، ارتقا قاراي شەگىندى دە: «قوش بول!» - دەپ قاشا جونەلدى.
ارتىنان ەندى جۇگىرە بەرگەندە ورىندىقتا جاتقان قويىن داپتەردى كوزىم شالىپ، كىدىرە قالدىم... كۇندەلىك... سەزىمگە تولى كۇندەلىگى... جەرگە وتىرا قالدىم دا، وقي جونەلدىم...
25.06.2014-جىل
و، قۇدايىم، نەگە ەكەنىن بىلمەيمىن، سوڭعى كەزدەرى سەزىمىمە يە بولا الماي جاتىرمىن. قايتەيىن، ومىرگە تىم سىرت كوزىممەن قارايتىن سياقتىمىن. شىن مانىندە، ونى قاتتى جاقسى كورەمىن. ءبىراق بولاشاعى جوق سەزىم بە دەپ قورقام. ال ەگەر بولاشاعى جوق ماحاببات بولسا، ونىڭ كىرشىكسىز تازا جۇرەگىنە جارا سالعىم كەلمەيدى.
ال، ەگەر، ەگەر شىن مانىندە ماحاببات بار بولسا، وندا بۇل كەڭ دۇنيەدە مەنەن باقىتتى ادام بولماس... مەن ومىرىمدە ماحاببات سەزىمىن باستان وتكەرسەم دەيمىن. بولاشاقتا ءبارىبىر ءبىر ادامعا تۇرمىسقا شىعىپ، بالا تاربيەلەيتىن شىعارمىن.
بۇل بولاشاقتا بولاتىن ءاربىر ادامنىڭ ارمانى بولار. ءبىراق مەنىڭ جان دۇنيەم، جۇرەگىم مۇلدە باسقا نارسەنى، مۇلدە باسقا ءومىردى قالايدى. ماحابباتقا، شاپاعاتقا تولى ءومىردى قالايدى. ادامنىڭ جۇرەگى، شىركىن، نە قالامايدى دەسەڭشى؟ ءبىراق مەنىڭ ءومىرىم ونى كەزدەستىرگەن سوڭ مۇلدەم باسقا باعىتقا بۇرىلدى. ول ماعان باقىت پەن كۇلكى سىيلادى.
- 01.01.2015-جىل
بۇگىن... بۇگىن ول ماعان ومىرىمدەگى ەڭ اۋىر سۇراقتى قويدى. نەگە؟ نەگە ول مەنى وتىرىك ايتۋعا ماجبۇرلەيدى؟ وعان شىندىقتى ايتۋعا قورقام، قاتتى قورقام. سەبەبى، ودان ايىرىلىپ قالامىن با دەگەن وي ەشقاشان وعان شىندىقتى ايتۋعا مۇرشا بەرمەيدى. ونىڭ سۇراعى: «مەن سەن ءۇشىن كىم؟» بۇل سۇراق، بۇل سۇراق جۇرەگىمدى تىلگىلەپ جىبەردى... نە دەپ ايتارىمدى، نە دەپ جاۋاپ بەرەرىمدى بىلمەدىم.
ءوز-ءوزىمدى ۇمىتىپ، سەن مەن ءۇشىن ءومىرىمنىڭ ءمانىسىڭ، بۇل ءومىردىڭ مەن ءۇشىن ءمانى دە، ءسانى دە سەنسىڭ. سەنسىڭ دەپ ايتا السام عوي شىركىن!... اتتەڭ... ءوز قولىمدى كۇشتەپ تۇرىپ، امالسىز وعان: «دوس» دەپ جاۋاپ قايىردىم. بۇل ءسوزدى جازۋ مەن ءۇشىن قانداي اۋىر ەدى، قانداي اۋىر... ءدال جاڭا جىل كۇنى، ساعات سىزىعى ون ەكىدەن اسا بەرگەندە جاڭا جىلدىڭ العاشقى سەكۋندتارى، العاشقى مينۋتتارى.
وعان بار شىندىقتى ايتىپ، ونى جانىمنان ارتىق سۇيەتىنىمدى ايتىپ، جاڭا جىلدى جاڭادان باستاي السام عوي شىركىن... جوق، ولاي بولمادى. تاعى دا ەسكى جىلدىڭ وكىنىشتەرى مەن مۇڭعا تولى ساتتەرى مەنى العا قاراي جىبەرمەدى... اتتەڭ... سول ءسات...
07.02. 2015-جىل
كەشە ءبىر ءتۇس كورىپپىن... اتتەڭ، سول ءتۇس، ءتۇس ەمەس، ءوڭىم بولسا عوي. شىركىن... بىرەۋ سەنى ويلاسا، سەنى ويلاعان ادام تۇسىڭە كىرەدى دەۋشى ەدى. راس پا؟ شىنىمەن، ول مەنى ويلايدى ما ەكەن؟ تۇسىمدە باسپالداقتان جوعارىعا قاراي كوتەرىلىپ كەلەمىن. جول بويىندا ونى كوردىم. تۋرا الدىمنان شاپ بەرىپ، شىعا قالدى دا، ءوزىنىڭ ىستىق جانارىمەن مەنى كۇيدىرەردەي بولىپ تۇر...
سول باياعى كوزقاراس، ال مەن... مەن بولسام، سەنىڭ كوزىڭە تىك قاراۋعا باتىلىم جەتپەي، كوزدەرىمدى سەنىڭ كوزىڭنەن الشاقتاتتىم... ناق ءسات كەلىپ، جانارلارىمىز تۇيىسكەندە، الدەقانداي سەزىم ءىشىمىزدى ءتۇرتىپ، ءبىزدى سوققىلاي جونەلدى. ىشىمىزدەگى سەزىمدى جۇرەگىمىزدە تۇنشىقتىرىپ، جاي عانا... قانشا اۋىر تيسە دە، جاي عانا... كۇلىمسىرەيمىز...
وسىلاي، وسىلاي تولىپ تۇرعان كۇندەر جانە ءارقايسىسىندا ماحاببات جالىنى ۇشقىن شاشىپ تۇر...
ەندى ول جوق... كەتتى... ماڭگىگە كەتتى... مەن ودان ايىرىلدىم... باسىما قونعان باق قۇسىن باعالاي المادىم... اتتەڭ... ەندى ءبارى كەش... كەش...
massaget.kz
