ابايدىڭ بالاسى ءابىشتىڭ اڭعارىمىن سىناۋى
اباي بۇل سۇراققا وشارىلا بۇرىلىپ وتىرىپ، ىقىلاسپەن جاۋاپ بەرىپتى.
- مەنىڭ ءابدىراحمانىمدى بىلەسىز عوي، - دەپتى اباي.
- سەمەيدەگى ورىس مەكتەبىنەن ابىرويلى وقىپ ءبىتىردى. سونان سوڭ پەتەربورعا وقۋعا جىبەردىم. قىس وقىپ، جازدا ەلگە كەلىپ ءجۇردى. ءبىراز ىسىلىپ قالعانى بايقالادى. بىردە بالامنىڭ اڭعارىمىن بايقاۋ ءۇشىن:
- شىراعىم ءابىش، وسى دۇنيەدەگى جاراتىلىستا اق زات اسىل ما، قارا زات اسىل ما دەپ سۇرادىم. ءابىش توسىلماستان:
- اق زات اسىل عوي، - دەپ جاۋاپ بەرەدى.
- نەگە قارا زات اسىل ەمەس پە؟ - دەدىم مەن. ءابىش موينىن بۇرىپ، بەتىمە قاراپ كۇلدى دە:
- قارانى قالايشا اسىل دەيسىز؟ - دەدى.
- بىرىنشىدەن، ادام بالاسى مىنا جارىق دۇنيە ديدارىنداعى جاراتىلىس اتاۋلىنى كوزبەن كورەدى ەمەس پە؟ - دەدىم مەن، - ءبىراق سول جاراتىلىس اتاۋلىنى كوزدىڭ اعى كورمەيدى، ورتاسىنداعى كىشكەنە قاراشىعى عانا كورەدى. ەكىنشىدەن، قاعاز - اق، ءبىراق، اق قاعازعا قانشا ۇڭىلگەنىمەن ادام عيبرات الا المايدى. سول اق قاعازعا قارا سيامەن جازىلعان ءسوزدى وقىسا عانا ونەر- ءبىلىم الادى. ۇشىنشىدەن، جاس شاقتا ادامنىڭ ساقال- شاشى قارا بولادى. بۇل دا جاس شاقتاعى اقىل، ءبىلىم، قايراتتىڭ مولدىعىن بىلدىرەتىن اسىل قاسيەت ەمەس پە؟ قارتايعاندا ادامنىڭ ساقال- شاشى اعارىپ، قايراتى كەميدى. سوندىقتان، اقتان قارانى اسىل ما دەپ ويلايمىن! - دەدىم. سوندا ءابىش:
- مۇنىڭ ءبارىن قايدان ءبىلدىڭىز؟ - دەپ سۇرادى.
- اقىلمەن ءبىلدىم ، - دەدىم مەن.
- ولاي بولسا، اقىل ميدا بولماي ما، ال مي - اق زات ەمەس پە؟ ەكىنشىدەن، اقىل - نۇر سياقتى جارىق زات. ال، جارىق - ول دا اققا ۇقساماي ما؟ - دەدى ءابىش. بالامنىڭ تاۋىپ ايتقان سوزىنە ريزا بولدىم، - دەپتى اباي.
