جومارتتىق - جان ازىعى
ەرتەڭ جۇمىسشىلاردىڭ ايلىق جالاقىسىن تولەيتىن كۇن. كاسىپورىن باسشىسى تارتپانى اشىىپ قاراپ ەدى، ىشىندە بار- جوعى ون مىڭ عانا تابىلدى.
تەلەفون تۇتقاسىنا جارماسىپ، قارىز العان مەكەمەلەرگە قوڭىراۋ شالىپ الەك. الايدا ەشبىرىنەن ماردىمدى جاۋاپ الا- المادى. ءتۇرلى سىلتاۋ ايتىپ، تولەم مەرزىمىن ۇزارتۋدى وتىنۋدە.
ۇيدەگى كىشى قىزى كورشى دۇكەندەگى قىزىل كويلەكتى الىپ بەرۋىن سۇراپ جۇرگەنىنە ءبىر اپتا بولعاندى. وعان دا «الىپ بەرەم» - دەپ، ۋادە بەرگەلى قاشان.
ونى قويشى، جۇمىسشىلارىمنىڭ بالا-شاعاسىنىڭ ءناپاقاسىن قالاي تاۋىپ بەرمەكپىن؟ - دەگەن ويمەن ارپالىسىپ، سامايى تەرلەپ كەتتى. كەنەت ەسىك قاعىلدى.
- كىرىڭىز.
- سالەمەتسىز بە؟
- سالەمەتسىز، كەلىڭىز. بىزدەن نە كومەك؟
- مەن... (كىبىرتىكتەپ) قايىر تىلەپ كەلدىم. كورشى دۇكەنگە بارعانىمدا ءسىزدىڭ جومارت جان ەكەنىڭىزدى ايتىپ، وسىندا جىبەردى. ۇيدە بالاپاندارىم اش وتىر. وتىنەم، كومەكتەسىڭىزشى!
كاسىپورىن باسشىسى كوپ ويلانباستان، تارتپاداعى ون مىڭدى قولىنا ۇستاتىپ:
- الىڭىز. بۇل ءبارىبىر قايسى ءبىرىمىزدىڭ جالاقىمىزعا جەتسىن. ولاردىڭ بالا- شاعاسى اش وتىرىپ، مەنىڭ قىزىما جاڭا كويلەك ساتىپ اپەرگەنىم، مۇسىلماندىققا جات بولار. وداندا وسى اقشانى وتباسىڭىزدىڭ كەرەگىنە جۇمساڭىز. ەڭ بولماسا ءبىر شاڭىراق قاجەتىن وتەسىن، - دەپ شىعارىپ سالدى.
تەلەفون قوڭىراۋى شىلدىرلاي كەتتى. تۇتقانىڭ ارعى جاعىنان:
«الو، سالەمەتسىز! ءبىزدىڭ كومپانيا سىزدەرگە 2000000 بەرەشەك ەدى. بۇگىن اقشاڭىزدى اپارسام دەپ ەدىم. قاي جەرگە اپارايىن؟» - دەگەن، داۋىس ەستىلدى.
