ميۋررەي گولوۆكيننىڭ مىقتى جانە ءالسىز جەرلەرىن اتادى
ميۋررەي تىڭعىلىقتى جاتتىعۋلارى مەن مورالدىق دايىندىعى جايىندا ءسوز قوزعادى.
«مەن ونىڭ بارلىق مىقتى تۇستارىن قاراپ شىقتىم. ونىڭ قاتەلىكتەرىن ايتپاي-اق قويايىن، سەبەبى ونىڭ قيمىلىندا ايتارلىقتاي مىن جوق. مەن گولوۆكيننىڭ ەڭ مىقتى جاقتارىن زەرتتەدىم. بارلىعىن وي ەلەگىنەن وتكىزدىم. بۇل ماعان دايىن بولۋعا كومەكتەسەدى. ەڭ باستىسى - ونىڭ كۇشىنە نازار سالۋ كەرەك. سوققىلارى جويقىن. ونىڭ شەبەرلىگى دە جوعارى دەڭگەيدە، ول قارسىلاسىن ءوز ىڭعايىنا قاراي كوندىرىپ الادى»، - دەدى ول.
«ول مىقتى پانچەر عانا ەمەس، سونىمەن قاتار شەبەر بوكسشى. ءبىراق ءبىز ونىڭ قورعانىسىنان ءبىردى-ەكىلى كەمشىلىكتەر بايقادىق. ماعان سونى پايدالانىپ قالۋ كەرەك، مەنىڭ قولىمنان بارلىعى كەلەدى دەپ سەنەمىن. جەكپە-جەك سۇراپىل بولاتىنى انىق، مەن بارلىق اۋىرتپالىقتاردى ەڭسەرۋگە دايىنمىن. بۇل مەنىڭ جەكپە-جەگىم، مەنىڭ مۇمكىندىگىم جانە مەن جەڭىستى عانا ويلايمىن. كەزدەسۋ ۇزاق ءارى اۋىر بولادى. رينگتە ناعىز ايقاس بولادى، مەن وعان دايىنمىن. سونى تاعاتسىزدانا كۇتىپ وتىرمىن»، - دەدى مارتين ميۋررەي.
اۆتور: جاسۇلان جولدىبايەۆ
