الما امانجولوۆا، ءانشى: «قارا پيما» تانىتىپ، «قارا پيما» وكپەلەتتى
الما - وزىندىك مانەرى بار ءانشى. داۋىسىنان حالىقتىق سارىن، قازاقى بوياۋ اڭعارىلىپ تۇرادى. ساحنادا ءوزىن ۇستاۋ مادەنيەتى دە جوعارى. قارا دومبىراسىن قولىنا ۇستاپ شىققان كۇننەن باستاپ، وزىندىك باعىتىنان اينىعان ەمەس. جاسوسكىن وسىنداي ەستى انشىلەردەن ۇلگى الا ءجۇرسىن دەگەن ماقساتتا، الما امانجولوۆامەن اڭگىمەلەسكەن ەدىك...
ونەرگە جولاي قوسىلعان ادام ەمەسپىن
مەن الماتى وبلىسى جامبىل اۋدانىنداعى ۇڭگىرتاس دەگەن اۋىلدىڭ قىزىمىن. اكەم دە، انام دا ونەر دەسە ىشكەن اسىن جەرگە قوياتىن، رۋحاني دۇنيەگە سۋساپ جۇرەتىن جاندار. اكەم دومبىراشى، تەرمەشى اتانعان كىسى. شەشەمنىڭ ازداپ اقىندىعى بار. ۇيدە كەمپىردىڭ قىزى بولدىم. اجەم باۋىرىنا سالىپ ءوسىردى.
1983 - جىلى اجەم قايتىس بولعاننان كەيىن الماتىعا كوشىپ كەلدىك. سودان بەرى الماتىلىقپىن. وزىممەن بىرگە تۋعان جاقسىلىق ەسىمدى باۋىرىم بار. وپەراتور بولىپ جۇمىس ىستەيدى. ۇلكەن تويلاردى ۆيدەوعا تۇسىرەدى، مەرەكەلىك شارالار ۇيىمداستىرادى.
اجەمنىڭ تاربيەسىن كورىپ وسكەنىمنىڭ قالاعا كەلگەندە پايداسى كوپ ءتيدى.
انامنىڭ ونەرگە جاقىندىعىنان بولار، مەنى ۇنەمى تەاترعا، اقىن- جازۋشىلاردىڭ كەشتەرىنە، كونتسەرتتەرگە ەرتىپ اپاراتىن. سوسىن بالا كۇننەن كىتاپتى كوپ وقيتىنمىن. مەن ساحناعا ەرتە شىقتىم. 14-15 جاسىمدا-اق قولىما دومبىرامدى الىپ، ەل ارالاپ، گاسترولدە ءجۇردىم. داۋىسىم سول كەزدە-اق قويىلدى. قۇرمانعازى اتىنداعى قازاق ۇلتتىق كونسەرۆاتورياسىن ءبىتىردىم. قايرات بايبوسىنوۆتىڭ كلاسىندا وقىدىم. مەيرامبەك، توقتارلارمەن بىرگە التىنبەك قورازبايەۆتىڭ شاكىرتى بولدىم. ونەرگە جولدان قوسىلعان ادام ەمەسپىن. مەكتەپ قابىرعاسىندا جۇرگەننەن-اق ماڭىزى تەرەڭدە جاتاتىن اندەردى ورىندادىم. وقيعالى، تاعدىرلى اندەردى كوبىرەك تىڭدايتىنمىن.
ساندۋعاش ستامعازيەۆا دۋەتپەن تانىلدى
مەنى حالىق ءالى كۇنگە شەيىن «قارا پيمانى» ورىندايتىن قىز دەپ بىلەدى. كورگەن جەردە ءا دەگەندە الما امانجولوۆا دەمەيدى. «ءاي، مىناۋ - «قارا پيمانى» ايتاتىن قىز عوي» دەيدى. مەنى ەلگە تانىتقان ۇلىقبەك ەسداۋلەتتىڭ «قارا پيما» پوەماسىنا جازىلعان التىنبەك اعامىزدىڭ تەرمەسى. «قارا پيمانى» 1996 - جىلى ۇلكەن ساحنادان ورىندادىم. ىشىمدىككە سالىنعان اكەنىڭ تاعدىرى مەن ەكى اياعى كەسىلگەن بالانىڭ زارىن دومبىرامەن 16 مينۋت ايتاتىنمىن. حالىق ساي-سۇيەگى سىرقىراپ وتىرىپ تىڭدايتىن.
سودان بەرى 20 جىلعا جۋىقتاسا دا، ودان كەيىن قانشاما اندەر جازدىرسام دا، حالىق مەنى «قارا پيمانى» ورىندايتىن سالماقتى ءانشى دەپ قابىلدايدى. «قارا پيماداي» زارلى، تاعدىرلى اننەن كەيىن جەڭىل-جەلپى دۇنيەلەردى ونشا قولاي كورمەدىم.
«قارا پيما» - كەز كەلگەن جەردە ايتىلا بەرەتىن دۇنيە ەمەس. ءوزىم ەستى تىڭدارمان وتىرعان جەردە عانا ورىندايمىن. ماڭدايىمىزعا سونداي اۋىرلاۋ ءان جازىلدى. ايتپەسە «اق مارجان»، «اسپانعا قارايمىن» دەگەن سياقتى اندەرمەن اتىمىز شىقسا، ونەردەگى جولىمىز دا جەڭىلىرەك بولار ما ەدى، بالكىم؟! ءبىر جاعىنان بۇعان وكىنبەيمىن دە. سەبەبى، ءوز ءانىن تاپپاي جۇرگەن قانشاما ءانشى بار. حالىق كەيبىر انشىلەردى «بۇل قانداي ءاندى ورىندايتىن ەدى؟» دەپ ەسىنە تۇسىرە الماي جاتادى. ونىڭ جانىندا مەنى ەل تانيدى عوي. كەيىن تۇرمىسقا شىعىپ، تۇڭعىشىممەن ۇيدە وتىرعانىمدا، مەنىڭ ورنىما التىنبەك اعاعا شاكىرت بولىپ ساندۋعاش ستامعازيەۆا كەلدى.
ول دا «قارا پيمانى» جاتتاپ، ساحنادان ورىندادى. ءبىراق حالىق قابىلدامادى. سوسىن ول مەيرامبەكپەن دۋەت جاسادى. ەكەۋىنىڭ ورىنداۋىنداعى «سەن بولماساڭ»، «قوشتاسۋدىڭ قيىنى-اي» دەگەن اندەر ءساتتى شىعىپ، ساندۋعاش ەلگە دۋەتپەن تانىلدى.
«قارا پيمامەن» ۇلىقبەكتىڭ اتى تاعى ءبىر دۇركىرەدى
بيىل «قارا پيمانىڭ» اۆتورى ۇلىقبەك ەسداۋلەت اعامىز 60 جىلدىعىن تويلادى. ۇلىقبەك اعا شىعارماشىلىق كەش وتكىزگەلى جاتىر دەگەندى اي بۇرىن تانىستاردان ەستىگەنمىن. اعانىڭ مەنى كەشىنە شاقىراتىنداي ءجونى بار ەدى. ويتكەنى، مەن «قارا پيمانى» شىرقاعان تۇستا ۇلىقبەك اعانىڭ اتى تاعى ءبىر دۇركىرەدى.
«قارا پيما» ساحنادان ورىندالعاندا كوپ ادام ءسوزىن جازعان ۇلىقبەك ەسداۋلەت ەكەنىن ءبىلىپ، اقىندى تانىدى. مەن ۇلىقبەك اعانىڭ اتىن شىعاردىم دەپ تۇرعانىم جوق. ءبىراق «قارا پيمانىڭ»، ونىڭ ءسوزىن جازعان اقىننىڭ حالىققا تانىلۋىنا ءبىر كىسىدەي سەبەپكەر بولدىم دەي الامىن. سوندىقتان دا مەن ول كىسىدەن شاقىرتۋ كۇتتىم. «ۇلىقبەك اعانىڭ كەشىندە «قارا پيما» نەگە ورىندالمادى؟» دەپ، كەش بىتكەسىن ماعان تالاي ادام تەلەفون شالدى. ءوزىمدى كىنالى ادامداي سەزىندىم. اعامىز ءبىر اۋىز حابارلاسىپ، شاقىرسا، دومبىرامەن «قارا پيمانى» ورىنداپ بەرۋگە شامام بار ەدى.
وتباسىمنىڭ قامىن كوبىرەك ويلادىم
ماعان جۋرناليستەر: «التىنبەك قورازبايەۆتىڭ شاكىرتتەرى توقتار مەن مەيرامبەكتى قازىر ءدۇيىم جۇرت بىلەدى. ولار وزدەرىن مويىنداتتى. ال التىنبەك اعا تاربيەلەگەن قىزدار ۇستازدارىڭىزدىڭ ءۇمىتىن قانشالىقتى اقتاي الدىڭىزدار؟»، - دەپ سۇراپ جاتادى. مۇنداي سۇراقتىڭ قويىلۋى زاڭدى دا. ساندۋعاش ەكەۋمىز دە وتباسىن قۇرعاننان كەيىن انشىلىكتى ءبىراز ۋاقىت ىسىرىپ قويدىق. ويتكەنى، ايەلدىڭ باستى مىندەتى - ومىرگە ۇرپاق اكەلۋ، شاڭىراعىنىڭ ءتۇتىنىن تۇتەتۋ. مەن وتباسىمنىڭ قامىن كوبىرەك ويلادىم. ايتپەسە، رەپەرتۋارىمدا ءبىر ەمەس، ەكى كونسەرت قويۋعا جەتەتىن ءان بار.
بولاشاقتا مەن دە جەكە كونسەرتىمدى وتكىزىپ، حالىققا ەسەپ بەرۋدى ارماندايمىن. شىعارماشىلىق كەشىمدى وتكىزۋگە تالاي رەت وقتالدىم. بىردە قارجىلىق، ەندى بىردە وتباسىلىق جاعدايلار كەدەرگى بولدى. ونىڭ ۇستىنە حالىققا ەسەپ بەرۋگە ۇلكەن جاۋاپكەرشىلىكپەن قارادىم. ءقازىر ونەرگە كەشە كەلگەندەر دە جەكە كونتسەرت وتكىزە بەرەتىن بولدى. ءوزىم نە نارسەگە بولسىن، بيىك تالعام تۇرعىسىنان قاراعىم كەلەدى.
التىنبەك اعامىزدىڭ ءانى «ەلگە سالەمدى» دە ءوز دارەجەسىندە جاقسى الىپ شىقتىم دەپ ويلايمىن. بارعان جەرىمدە حالىق وسى ءاندى سۇرايدى. «ەلگە سالەممەن» تويىمىزدى اشىپ بەرىڭىزشى»، - دەيتىندەر دە كوپ. بۇل ءاندى قاراقات ءابىلدينا دا ورىنداپ ءجۇر. ءبىراق قاراقات رەنجىمەس، «ەلگە سالەم» قاراقاتتىڭ داۋىسىنا دا، بولمىسىنا دا ونشا كەلىڭكىرەمەيدى. قاراقاتقا «اسىل اجە»، «ارۋ عۇمىر» سىندى نازىكتەۋ اندەر ورىنداعان دۇرىس.
«ەلگە سالەم» - ەكپىندى داۋىسپەن، ماقتانىپ، كەۋدەڭدى قۋانىش كەرنەپ، ەڭسەڭدى تىكتەپ ايتاتىن ءان. بۇل ءاندى جۇمساق داۋىسپەن ايتۋ جارامايدى. قاراقات ول ءاننىڭ بار ەكەنىن بىلمەي جۇرگەن كەزىندە-اق، مەن «ەلگە سالەممەن» بۇكىل قازاقستاندى ارالاپ جۇرەتىنمىن. بۇل ءان مەنىڭ بويىما دا، ويىما دا سىڭگەن.
ەسەنقۇل اعا قايتقاندا بارماعىمدى تىستەپ قالدىم
رەپەرتۋارىمنىڭ دەنى - ءسوزى تىڭدارماننىڭ ەسىندە قالاتىن ەستى اندەر، تەرمە-تولعاۋلار. ءان تاڭداعاندا ۇستاناتىن ەكى قاعيدام بار. بىرىنشىدەن، ءان تىڭدارماننىڭ جۇرەگىن قوزعايتىن بولۋى كەرەك. سوسىن مەنىڭ سالعان انىمدە تاربيەلىك ءمان بولۋى ءتيىس. رەپەرتۋارىمداعى سونداي ماعىنالى ءاننىڭ ءبىرى - ەسەنقۇل جاقىپبەكوۆ اعامىزدىڭ جانقيسساسى «الداي-اۋ». بۇل ءاندى ەستى انشىلەرىمىزدىڭ ءبارى ايتادى دەسەم اسىرا ايتقانىم ەمەس.
ەسەنقۇل اعا قايتقاندا بارماعىمدى تىستەپ قالدىم. ءوزىم دە سول اۋىلدىڭ قىزىمىن عوي. ەلگە بارعان سايىن ەسەنقۇل اعا ۇيىنە شاقىراتىن. «قورجىنىمدا ساعان لايىق ءبىرتالاي ءان بار. سەن قىز كەلىپ جولىقشى»، - دەۋمەن بولدى. انە-مىنە دەپ ءجۇرىپ، ۋاقىت وزدىرىپ الدىم. ونىڭ ۇستىنە اعامىز ءوزىنىڭ اۆتورلىق كەشىن وتكىزگەن كەزدە «الداي-اۋ» ءۇشىن از-ماز رەنجىسىپ قالدىق. ول كىسى شىعارماشىلىق كەشىندە: «الداي-اۋدى» بەكجان تۇرىس ورىندايدى، سەن باسقا ءانىمدى ورىندا»، - دەدى. «اعا، كوپتەن ورىنداپ ءجۇرمىن عوي، حالىق تا جاقسى قابىلدايدى. مەن ايتا بەرەيىن»، - دەپ ەدىم، ۇنامادى.
سودان ەكەۋمىز سوزگە كەلىپ قالىپ، اقىرى سول كەشكە قاتىسپاي كەتكەنمىن. ارتىنان وكپەمىزدى جازدىق قوي. ءبىراق «ەسەنقۇل اعا كەتىپ قالدى» دەگەندى ەستىگەندە، قاتتى وكىندىم. شاقىرعانىندا بارىپ، قورجىنىنداعى اندەرىن الىپ قالۋىم كەرەك ەدى. قازىر سونداي ەستى اندەرگە جەتە الماي ءجۇرمىز.
انشىلەردى ىشتەي بولەتىن وزىمشىلدىگىم بار
ساحناعا پروديۋسەرسىز-اق شىققان ءانشىمىن. قازىرگىلەرگە ەلگە تانىلۋ قيىن. بۇگىندە ەرىنبەگەننىڭ ءبارى ءانشى. حالىققا تەز تانىلۋ ءۇشىن دە ولار پروديۋسەر ىزدەيدى. توقتار مەن مەيرامبەك، جۇبانىش، جانار ءبارىمىز ەلگە پروديۋسەرسىز-اق تانىلدىق. ارينە، بەلگىلى دارەجەدە باعىت-باعدار سىلتەپ، جول كورسەتكەن ۇستازىمىز بولدى.
ارى قاراي ءوزىمىز الىپ كەتتىك. حالىق كىمنىڭ ءانشى، كىمنىڭ ءانشى ەمەس ەكەنىن ايىرا الاتىن كەزدە ساحناعا شىعىپ، ءوزىمدى تانىتىپ ۇلگەرگەنىمە شۇكىرشىلىك ەتەمىن. ويتكەنى، كومپيۋتەردىڭ زامانىندا ءانشى ەمەستەر دە ءان سالىپ، ەلدىڭ سۇيىكتىسى بولىپ ءجۇر. شىنى كەرەك، كەيدە ساحناعا شىققىڭ كەلمەيتىن كەزدەر دە بولادى.
ەندى كورىنىپ جۇرگەن انشىلەرمەن سەنى ءبىر قاتارعا قويىپ، «جۇلدىزدار» دەپ شاقىرعاندا، قاراداي قىسىلاسىڭ. بارعان جەرىمدە «جۇلدىز ەمەسپىن»، «قازاق ەستراداسىنىڭ جارىق جۇلدىزى دەمەي-اق» قويىڭىزشى دەپ وتىنەمىن.
جۋرناليستەردىڭ ەكىنىڭ ءبىرىن جۇلدىز دەي بەرەتىنىن ونشا تۇسىنبەيمىن. ساحناعا جۇلدىز دەپ شاقىرعاننان گورى، ءانشى دەپ شاقىرسىن. ءيا، مەن ءانشىمىن. مەنىڭ تۇلا-بويىم، جان دۇنيەمنىڭ ءبارى ءان سالادى. ءوزىمنىڭ ءان ءۇشىن جارالعانىمدى بىلەمىن. قازىر انشىلىكتى حوببي كورەتىندەر كوبەيدى. مەن سولاردى تۇسىنە المايمىن. ءوزىم كاسىبي ءانشى بولعاندىقتان، كىمنىڭ ءانشى، كىمنىڭ ءانشى ەمەس ەكەنىن بىردەن اڭعارامىن. ارىپتەستەرىمدى ىشتەي بولەتىن وزىمشىلدىگىم دە بار. كونسەرۆاتوريا بىتىرگەن كاسىبي انشىلەردەن گورى، جاس بالالاردىڭ اندەرى سۇرانىسقا يە بولىپ تۇر قازىر.
بىزدەگى كەيبىر كاسىبي انشىلەردىڭ كەمشىلىگى - ءان ايتقاندا نوتادان اۋىتقىپ كەتپەۋدى، ۆوكالدىق جاعىنان كەمشىلىك جىبەرىپ الماۋدى ويلاپ تۇرادى. ءسويتىپ ءاندى جۇرەككە سالۋدى، جۇرەكپەن ايتۋدى ۇمىتىپ كەتەدى. جۇرەكتەن شىقپاعان ءان جۇرەككە قالاي جەتسىن؟!
كەرەمەت ۆوكالدىق مۇمكىنشىلىگى جوق، ءبىراق جۇرەكپەن ايتاتىن انشىلەر بار. حالىقتىڭ جۇرەگىن جاۋلاپ جۇرگەن دە سولار. داۋىس دياپازونىڭ مەيلى ۇلكەن، مەيلى كىشى بولسىن، انشىگە ۇلكەن جۇرەك كەرەك.
ۇيدە بالامەن وتىرعاننىڭ ءبىر جاقسىسى، ارىپتەستەرىڭنىڭ ونەرىن تەلەديداردان قاراپ، سىرتتاي باقىلاي الادى ەكەنسىڭ. «الاش ۇلى» دەگەن جاس جىگىتتەردەن قۇرالعان ەتنو ستيلدەگى توپتىڭ باعىتى ۇنادى. جاڭاشىل باعىتتاعى توپتاردان «RINGO- داعى» جىگىتتەردىڭ ىزدەنىستەرى ۇنايدى. روزا اپامىزدىڭ بالاسى ءالي دە جاقسى ەڭبەكتەنىپ ءجۇر. «جۇردەك پويىز كەتتى» دەپ ءان سالاتىن سەرىك يبراگيم دەگەن جىگىت شىعىپ ءجۇر عوي سوڭعى ۋاقىتتا. ونىڭ ورىنداۋىنداعى اندەردى جاقسى دەي المايمىن.
ايتسەدە سەرىك ساحنانى سەزىنە الادى، كۇلكىسىمەن-اق تىڭدارماندى وزىنە قاراتا الادى ەكەن. تەلەديداردان «كەش you» دەگەن توپتىڭ بەينەبايانىن كۇنۇزاق بەرىپ جاتادى. ءبىراق اندەرىن تىڭداي المادىم. دياپازونىم كەڭ ەكەن دەپ، ءانشى ايعايلاي بەرمەۋى كەرەك. «ريزامىن» دەگەن اندەرىندە ريزامىن دەگەن ءسوزدى ون قايتالاپ ايتادى. ونىنشى رەت قايتالاعاندارىندا بارىپ، ريزامىن دەپ جاتقانىن تۇسىنەسىڭ. مۇمكىن، مەن جاڭاشىل ەمەس شىعارمىن. ءبىراق، قانشا جەردەن جاڭاشىلدىق دەسەك تە، ماعان «مۇزارت»-تىڭ، جۇبانىش جەكسەن ۇلىنىڭ، اقبوتا كەرىمبەكوۆانىڭ سالعان اندەرى ۇنايدى.
جاقىن دوستارىمدى جوعالتىپ الدىم
انشىلەردىڭ كوپشىلىگى سۇحبات بەرگەندە: «ساحنادا قاندايمىن، ومىردە دە سوندايمىن» دەپ جاتادى. ءارى سولاي كورىنۋگە بارىنشا تىرىسادى دا. ساحنانىڭ ءوزىنىڭ مادەنيەتى بار. مەنىڭشە، ساحناداعى بولمىس ءبىر بولەك تە، ادامنىڭ ومىردەگى بولمىسى ءبىر بولەك. ساحنادا دا، ومىردە دە ءبىر ادام بولىپ ءجۇرۋ وتە اۋىر. ادامدى شارشاتادى. ومىردە بارىنشا قاراپايىم بولىپ ءجۇرۋ كەرەكسىڭ عوي.
كوپشىلىگى ماعان: «ءسىزدى سالماقتى ادام ەكەن دەپ ويلاساق، ومىردە وتە كوڭىلدى ەكەنسىز عوي» دەپ جاتادى. ازىلدەسكەندى، كۇلىپ جۇرگەندى ۇناتامىن. مەنىڭ ورتام - كوڭىلدى ورتا. اۋراسى جەڭىل، تازا ادامدارمەن ارالاسامىن. دوستارىم، اللاعا شۇكىر، بارشىلىق. ءبىراق كوڭىل كىرلەپ، جۇرەك جابىققاندا سىرلاساتىن دوستارىمنان ايرىلىپ قالدىم.
ومىردەگى ەڭ جاقىن قۇربىلارىمنىڭ ءبىرى مارقۇم التىناي بايتوقانوۆا مەن اجار تۇزەلبەك قىزى ەدى. ەكەۋى دە و دۇنيەلىك بولىپ كەتتى. ولار كەتكەندە ءبىر قابىرعام سوگىلىپ، قاقىراپ قالعانداي بولدى.
التىناي باسىنداعى باسپاناسىن ساتىپ، ماسكەۋدەن يلليۋزيا ونەرىنىڭ قىر-سىرىن ۇيرەنىپ كەلگەن. سونىسىمەن-اق ول ونەردىڭ جولىندا ەشتەڭەدەن ايانباۋ كەرەكتىگىن دالەلدەدى. ايتپەسە، سيقىر ونەرىن ۇيرەنۋ ءۇشىن ءۇيىن ساتۋعا ەكىنىڭ ءبىرى تاۋەكەل ەتە بەرمەيدى. بايقاساڭىزدار، التىناي مەنىڭ ورىنداۋىمداعى «ارداعىم» ءانىنىڭ كليپىندە ويناعان. مەنىڭ دوستىق كومەگىم بولسىن دەپ، كليپتىڭ سەناريىن ءوزى جازدى. ءتۇسىرىلىمنىڭ باسى-قاسىندا ءجۇرىپ، كليپتىڭ نەكە سارايىندا تۇسىرىلگەن ساتتەرىندە نەكە سارايىنىڭ ديرەكتورىمەن ءوزى سويلەسىپ، كەلىستىردى.
بەينەباياندا ۇزاتىلاتىن قىزدىڭ اپكەسىن ءوزى وينادى. بۇگىندە سول بەينەبايانىمدى كورسەم، ءبىر جىلاپ الامىن. ەڭ وكىنىشتىسى، التىناي قايتقاندا ەكىنشى ۇلىمدى بوسانىپ، سوڭعى ساپارىنا شىعارىپ سالا المادىم. ەلىنە بارا المادىم.
«ارداعىمنان» كەيىن ارداقتى انا بولىپ وتىرمىن
«ارداعىم» دەگەن انگە تۇسىرگەن بەينەبايانىمدى حالىق جاقسى قابىلدادى. « قىزىمدى «ارداعىممەن» ۇزاتساق، تىلەگىمىزدى وسى انمەن جەتكىزسەك دەيمىز»، - دەپ حابارلاساتىندار كوپ. وتباسىم تۋرالى ايتار بولسام، ۇلكەن ۇلىم بەكمىرزا 10-سىنىپتا وقيدى. ونەرگە جاقىن ەمەس. سپورتقا بەيىمدەۋ. كوپشىلىك ورتانى اسا ۇناتا بەرمەيدى. ەلدەن ساياقتاۋ جۇرەتىن، بولەكتەۋ بولمىستى بالا.
بەكمىرزادان كەيىن 14 جىلدان سوڭ ابىلاي ەسىمدى ەكىنشى ۇلىمدى دۇنيەگە اكەلدىم. ابىلاي ءبىر جاستان 10 اي استى. ابىلايعا التى اي بولعاندا «ايتۋعا وڭايعا» انا ءسۇتىنىڭ پايداسى تۋرالى حابارعا قۇشاقتاپ بارعام. ءبىر جەتىدەن كەيىن ەكەۋمىز دە ۇشىپ تۇستىك.
الدىمەن ءوزىم، ارتىنان بالام اۋىردى. سودان كەيىن ءتىل-كوز دەگەنگە سەنەتىن بولدىم. سول وقيعادان كەيىن قاتتى شوشىپ قالىپ، قىزىمنىڭ دۇنيەگە كەلگەنىن جۋرناليستەرگە دە ايتپادىم. «اق جەلكەن» بالالار باسىلىمى بولعاندىقتان، اۋراسى تازا باسىلىم عوي دەپ قانا ايتىپ وتىرمىن. قازىر ەكى جارىم ايلىق قىزىم بار. ەسىمىن شاپاعات دەپ اكەسى قويدى. شىعارماشىلىقپەن اينالىسىپ ءجۇرىپ-ءجۇرىپ، دەموگرافياعا ەندى عانا ۇلەس قوسىپ جاتىرمىز. ەكى بالاپانىمنىڭ بۇعاناسى كىشكەنە قاتايسا، جاقسى اندەر جازدىرسام دەيمىن.
ادامنىڭ قادىرىنە جەتىپ ۇيرەنىڭدەر
ءومىر تەك قۋانىشتان تۇرمايدى ەكەن. ابىلايىمدى بوسانعالى بالالى بولۋدىڭ، انا بولۋدىڭ ماڭىزىن ءتۇسىنىپ وتىرمىن. وعان دەيىن ءومىردى تۇسىنبەدىم دەپ ايتا المايمىن. ايتسەدە قازىر تەرەڭىرەك تۇسىنگەندەيمىن. باياندى ماحابباتقا ادام قيىنشىلىقپەن جەتەدى ەكەن. ءبىر-ءبىرىڭنىڭ قادىرىڭدى تۇسىنگەنىڭشە، ءبىرتالاي ۋاقىتتى وتكىزىپ الادى ەكەنسىڭ. ماحابباتىمىزدىڭ، سىيلاستىقتىڭ، تۇسىنۋشىلىكتىڭ ارقاسىندا ازاماتىممەن قازىر بىرگەمىن. ءومىر جولىنداعى قيىنشىلىقتار، ساتسىزدىكتەر ءبىزدى قايتا شىڭدادى دەۋگە بولادى. سونىڭ ارقاسىندا بالا-شاعالى بولىپ، ءبىر-بىرىمىزبەن كوزبەن عانا ۇعىنىسىپ وتىرعان جاعدايىمىز بار. سوندىقتان وقىرماندارعا، جاس بۋىنعا ادامنىڭ قادىرىنە جەتىپ ۇيرەنىڭدەر دەگىم كەلەدى.
جازىپ العان قارلىعا يبراگيموۆا
(«اق جەلكەن» ، №10. 2014 -جىل)
