بولعان وقيعا: قىزىل كويلەكتى جىننىڭ قىزى
اكەم قوي باعاتىن. ءبىر كۇنى بەسىن كەزىندە اۋىلعا ءتورت-بەس سالت اتتى كەلە قالدى. ەن جايلاۋدا جالعىز ءۇي وتىرعان قويشى اۋىلىنا قوناق كەلۋ مەرەكەمەن بىردەي. اكەم مارقۇم قولما-قول قوي سويىپ، قوناق كۇتۋ قامىنا كىرىسىپ كەتتى. مەنى دە ەكى اياقتى «ۆوسحود» موتوسيكلىمەن اۋدان ورتالىعىنداعى دۇكەنگە شاپتىردى. اۋداننان كەرەك-جاراعىمدى الىپ كۇن باتۋعا تاياق تاستام قالعاندا اۋىلعا قايتتىم.
دالانىڭ تاقتايداي قارا جولىمەن ۇشىرتىپ كەلەم. جايلاۋمەن ارادا اقاتان دەگەن قىستاق بار ەدى. جول تابانى قىستاق باسىنداعى ءۇيدىڭ ءدال الدىنان، ون-ون بەس قادامداي عانا جەردەن وتەتىن ەدى. ۇيگە جاقىنداي بەرە تەرەزەگە كوزىم ءتۇستى. و، عاجاپ!.. باتار كۇننىڭ القىزىل نۇرىنا مالىنىپ، اينەك الدىندا ءبىر سۇلۋ قىز ايناعا قاراپ، شاشىن تاراپ وتىر.
ەرىكسىز توقتادىم. ون-اق قادام جەردە تۇرىپ، قاتەلەسۋىم مۇمكىن ەمەس ەدى. باجايلاپ جانە قارادىم. ۇستىندە قىپ-قىزىل كويلەك، قولىنا قىزىل بيالاي كيگەن، سۋرەتتەي سۇلۋ قىز قاننەن-قاپەرسىز يىعىنا توگىلە قۇلاعان جىبەكتەي شاشىن تاراپ وتىر. العاش باسىما كەلگەن وي: «شوپشىلەر كەلگەن ەكەن عوي»، - بولدى. جىلدا اۋىلدىڭ شوپشىلەرى شابىندىققا تاياۋ قىستاقتا جاتاتىن.
ءبىراق، قىستاق ماڭىندا تەحنيكا، بوتەن مۇلكى كورىنبەيدى. وسىنىڭ بارىنە قاس-قاعىم ساتتە كوز جۇگىرتىپ وتكەن مەن موتوسيكلىمدى ءۇيدىڭ ىرگەسىنە سۇيەي سالىپ، ىشكە ەندىم. قويشى قىستاپ شىققان، جازداي يەسىز بوس تۇرعان ءۇيدىڭ ەسىگى «ويبايلاي» اشىلدى. كىرە بەرىس سەنەكتەن ءوتىپ، ىشكى ەسىگىن اشتىم. الگىندە قىز وتىرعان بولمە وڭ جاعىمدا بولۋى كەرەك ەدى. شاعىن دالىزدە از-كەم بوگەلىپ ەنتىگىمدى باسقان مەن ەسىكسىز بولمەگە قاراي بۇرىلدىم.
وسى ساتتە جاڭا عانا تەرەزە الدىندا قىپ-قىزىل وتتاي بولىپ وتىرعان قىز دا، قىستاي قويشى قىستاپ شىققان يەسىز ءۇي دە ءبىر الاپات كۇشتىڭ اسەرىمەن شىر كوبەلەك اينالىپ كەتتى. ۇرشىقشا ءۇيىرىلىپ، كوز الدىمدا قۇيىنداي دوڭگەلەنگەن قىزىل كويلەكتى قىز بولمەنىڭ بۇرىشىنا تاياي بەرە كوزدەن عايىپ بولدى. قۇلاق شەكەمنەن بىرەۋ اڭداۋسىزدا سالىپ جىبەرگەندەي باسىم قاتتى شىڭىلداپ، كوز الدىم بۇلدىراپ بارا جاتتى.
تاڭدانىس پەن ۇرەي، قورقىنىش ءبارى قاباتتاسىپ، دالاعا قاراي جان ۇشىرا ۇمتىلدىم. ىرگەگە سۇيەي سالعان موتوسيكلىمە زورعا جەتىپ، سۇيرەي قاشقان مەن قىستاقتان اۋىلعا قالاي جەتكەنىمدى بىلمەيمىن...
مەڭ- زەڭ كۇيى كوپكە دەيىن وزىمە كەلە الماي ءجۇردىم. اكەمە وسى ءبىر وقيعانى ايتىپ ەدىم: «كوزىڭە جىن ەلەستەگەن شىعار»، - دەدى دە قويدى. ءوڭ مەن ءتۇستىڭ اراسىندا ءارى-ءسارى كۇيدە، ءوز كوزىمە ءوزىم سەنەر سەنبەسىمدى بىلمەي ءبىراز ۋاقىت باس شايقاۋمەن ءجۇردىم. ءبىرشاما ۋاقىت ءوتىپ كەتسە دە باسىمنان وتكەن وسى ءبىر وقيعا كەشەگىدەي كوز الدىمدا. «بۇل نە بولدى ەكەن»، دەگەن وي ءالى دە مازالايدى. شىنىمەن دە ەلەس بار ما؟، - دەپ اياقتادى اڭگىمەسىن قايرات.
اۆتور: سەرعازى قابىلدا ۇلى
«الاش ايناسى»
