تاۋبەسىن ۇمىتقان ايەل تۋرالى اڭگىمە
ەس- ءتۇسسىز ۇزاق جاتقان الگى ايەلدى قۇتقارۋ ءۇشىن دارىگەرلەر جانتالاسىپ باعادى. ءبىراق قولىنان كەلگەندەرىنىڭ ءبارىن جاساعانمەن ول ەسىن جيماي، جۇرەگىنىڭ سوعىسى بىرتە- بىرتە السىرەي بەرەدى. اقىرى دارىگەرلەر شاراسىزدىق تانىتىپ، ونى قۇتقارا المايتىندارىنا كوزى جەتىپ، ۇمىتتەرىن ۇزەدى. الايدا كەنەتتەن ناۋقاستىڭ جۇرەگىنە جان ءبىتىپ، كوپ وتپەي- اق ايەل كوزىن اشادى. دارىگەرلەر مىنا عاجاپ ىسكە قاتتى تاڭىرقاپ ءبىر- بىرىنە قۋانا قارايدى. ەسىن جيعان ايەل دە وزىنە نە بولعانىن كەيىننەن ەستىپ، قۋانىشىندا شەك بولمايدى. ءيا، ءولىپ- ءتىرىلدى دەگەن وسى.
سونىمەن ايەل اۋرۋحانادا بىرنەشە كۇن جاتىپ، ساۋىعىپ ۇيىنە ورالادى. ايىعىپ ءبىر اجالدىڭ قۇرىعىنان قۇتىلعان ول بۇدان كەيىنگى ءومىرىن ەستە قالارلىقتاي وتكىزگىسى كەلەدى. وزىنشە جاڭا زامانعا ساي ايەل بولعىسى كەلىپ، بەتى- ءجۇزىن اسپەتتەپ بويايدى. تىرناقتارىن دا ءوسىرىپ، سانگە كەلتىرگەن بولدى. شاشتارازعا بارىپ، شاشىن قىسقارتىپ، قىزىلعا بويادى. وسىدان كەيىن ول ايناعا قاراپ، ىشتەي تەرەڭ كۇرسىنىپ، ويعا باتتى. ءيا، ءبارى دە ويداعىداي ەدى. ءوزىنىڭ مىنا جاڭا ءومىرىنىڭ باستاماسىنا ىشتەي ءدان ريزالىق ءبىلدىرىپ، الداعى ۇزاق ومىرىنە شولۋ جاساپ قيالداپ كوردى. نەسى بار. ءبارى دە تاماشا. بۇدان بۇرىن باسىنا ورامال تارتقان جاي عانا ايەل بولسا، ەندى مىنە دەنەسىنە جابىسقان تار كويلەگى دەنە ءبىتىمىن كورسەتىپ، اسىرەسە، قىسقا قىزىل شاشى الىستان قاراعاندى قىزىقتىرىپ مەنمۇندالاپ تۇر. ول شاشتارازدان شىعىپ، كوشەنىڭ ەكى جاعىنا الما كەزەك قاراپ، قالانىڭ اۋاسىن جاڭا سەزگەندەي قۇشىرلانا جۇتتى. ءومىر دەگەن وسى، شىركىن! جاڭا ءتۇر- الپەتىنە ماساتتانىپ باسى اينالعانداي. ازداپ قيىنداۋ ءتارىزدى. ءبىراق نەسى بار ءالى- اق ۇيرەنىپ كەتەدى. كەنەت ءوزىن ىشتەي باقىتتى سەزىنىپ كەتتى. قىزىق! نەگە باياعىدان بەرى وسىلاي عۇمىر كەشپەگەن. مىنا ايەلدىڭ مىنا تۇرىسى كەشە عانا ولىمنەن قايتقان ادامعا ۇقسامايدى. ءتىپتى، جاسىنان اۋىرىپ كورمەگەن وسىلاي ساپ- ساۋ بەيعام جۇرگەن ايەل ءتارىزدى.
بۇل ايەل ءۇشىن ناۋقاستانىپ قالۋ، جولى بولماۋ، ومىردەن قاسىرەت تارتۋ بەينە ءبىر وزگە ادامداردىڭ ەنشىسىندە سەكىلدى. ال بۇعان ونداي نارسەلەر جاراسپايتىن ءتارىزدى. ءيا، ول ءوزىن ىشتەي وسىلاي سەزىندى. ول وسىنداي ويمەن تاكسيگە مىنبەك بولىپ، كوشەنىڭ ارعى بەتىنە وتە بەرگەنى سول ەدى، الدەبىر جاققا اسىعىپ قاتتى جىلدامدىقپەن كەتىپ بارا جاتقان جەدەل جاردەم كولىگى زۋىلداعان بويى قيقۋلاپ كەلىپ قاقتى دا كەتتى. ءتاتتى قيالدىڭ جەتەگىندە كەتكەن ول قاپەلىمدە نە بولعانىن بايقاماي دا قالدى. ءبىرشاما ۋاقىتتان سوڭ عانا وزىنە نە بولعانىن اڭعارىپ، قيالدىڭ جەتەگىنەن شىعىپ الدەبىر ءتۇپسىز قاراڭعىلىققا باتىپ بارا جاتىپ بىلاي دەيدى: «ۇلى جاراتۋشى اللاھ تاعالام! سەن ءبارىن دە جاقسى بىلەسىڭ عوي. ءبىراق الدىمدا ءالى تالاي كورەتىن قىزىعىم، تاتار ءدام- تۇزىم، ۇزاق جىلدارىم بار ەمەس پە ەدى؟ ولىمنەن جاڭا عانا قايتقان جوق پا ەدىم؟ !» . ءبىراق بۇگىن ءوزىن قۇتقارۋعا سەبەپكەرلىك ەتىپ جاردەم بەرگەن جەدەل جاردەم، كۇن ەرتەڭ ازىرەيىلگە دە جاردەم ەتەتىنىن ول بەيباق قايدان ءبىلسىن؟ !.
ءيا، ومىردە وسىنداي نەبىر ويى تاياز جاندار بار. وزدەرىنە راقىم ەتىپ اللاھ تاعالانىڭ قايتا بەرگەن التىن ءومىرىن ىسىراپ ەتىپ، باعالاي الماعاندار قانشاما دەسەڭىزشى!
«نامىس»
